434 OVER MILMAN'S DRAMATISCH GEDICHT: 



5, Javan ! vergeef het ! ik hoopte op het uur , wen de trouw 

 eener gade 



5, Rijklijk de wulpschheid van 't meisje vergoedt ! O , matig 

 uw blijdfchap ! 



,,Had ik gedacht, dat, aan deez' zij' het graf , 'k u nog eens 

 mogt ontmoeten, 



5, Javan! 'k was kaarger geweest met mijn tefirheid! Hoor 

 nog een bede , 



Koud en vertrokken is uw gelaat , en het zwoegt onder 't 

 veinzen. 



99 'K zie het : er rijpt in uw boezem een plan. Ach Javan ! uw 

 leven , 



Kostbaar is 't , ach , waag 't niet voor mi). O ! hoop niet 

 meer kommer 



Op mijn. gefolterd hoofd !" 



Bedroefd oogt JAVAN de verdwijnende MIRJAM na , 

 tot dat zijn blik zich in de blinde duisternis ver- 

 liest, en zijne zucht allengs in deze profetifche 

 weeklagt overgaat: 



Ik voel het doodlijk uur genaken; 

 De tijd is vol , en vol 't getal 

 ,5 Der veege teeknen; nimmer zal 

 De zon op Salems cedren daken 



,, Meer fchijnen. 'T is voltooid , 't verhaal van al haar pracht ! 

 5, Haar beker is geleegd op 't feestmaal in den nacht. 



5, Haar grootheid en haar fchuld, 

 *T is alles weggevaagd ! De toekomst wordt vervuld.'* 



3 , Schoone ftad ! o uitverkoorne van de (leden ! waar de Incht , 

 Rijk in balfemgeur,we^rgalmde van het davrend feestgerucht 

 Onder d'onbewolkten hemel ging uw maagdenrei ten dans , 

 Uitgedoscht in rijke kleedren, fchitterend in gouden glanS. 

 'T goud is dof , met walin betogen , flom de galm der melodij : 

 ,, Over 't tanen van uw luister is de trotfche Heiden blij. 

 35 O! hoe pronkten uwe ftraten, digt met groene palm bevloerd , 



Als 



