DE VAL VAN JERUZALEM. 439 



SALONE. 



De brand ? de vijand ! Deert 'de vijand mij ? wat makeu 

 De vlatnmcn mij ? Mij hoort flechts Amariah. Hij 

 Met 't adlaarsoog; zoo braaf, en de edclflc uit de rei 

 5 , Der helden, Sionsroem: dien fcheurt gij vanmijnzijde 



MIR JAM. 



., Wie , lieve ? 



SALONE. 



Hij was mijn! Hoort gij niet, wat ik zeide? 

 Ik was zijn eigendom: zoo teer: 'k had reeds beftaan, 

 'T verhaal te doen van al mijn liefde. 'K vong reeds aan. 

 En, o! het was zoo fill, zoo l.ieflijk ftil ! Toenfprong hij , 

 Als door een bang geracht verfchrokken op , en wrong hij 

 Zich uit mijn armen los. 



,, 



5, 



MIR JAM. 



* Hoe nu ? Ach , laat het kleed 



Niet flippen , dat zoo fchaars u dekt. Mijn God ! wat leed! 

 ,,Salone! uw boezem bloedt! Wat Godvergetenhanden?...* 



SALONE. 



,,Hij keert, en 'k voel zijn kus mij op de lippen branden. 

 Hij fprak , ik weet niet wat hij fprak , . . . verward geluid , 

 Van Heidensch fchaker, en van eer , ... vanfchoone Bruid !.... 

 Mij meende hij , ik was 't , . . . en over mij gebogen , 

 Hield hij een glinstrend zwaard : verblind floot ik mijn oogen! 

 9V En nu ... mij dacht, hij trof mij met dat zwaard; maar neen, 

 Hij viel mij om den hals , borst uit in bang geween , 

 En 'k voelde uiets, alleen zijn heete trancn gloeijcn. 



* 



M I R J A M. 



Zij zwijmt ! O ! zie mij nan, Salone ! 'k heb het vloeijcn 



Gg 2 Van 



