OVER M1LMAN S DRAMATISCH GEDICHT; 



zich, wanneer zij in hare wanhoop JAVAN aan- 

 roept. Haar afgefolterde ziel is in den ftroom der 

 aandoeningen verward. Terwijl beide in de verte 

 Jerusalem en den Tempel , nog majestueusch in zij- 

 ncn vai, zien zinken, zegt MIRJAM: 



5, Ach Javan ! is mijn traan misfchien een traan van vreugd , 

 ,,En is 't niet zondig, dat mijn ziel zich mi verhengt? 

 Maar Javan ! 'k fluit mij aanuw borst ; 'k heb niets te vreezen ! 



>, Neen (pligt was 't) , maar ik kan niet gansch ontroostbaar 

 wezen! 





X" +* \ ^ * k " I* "- Xw 



