OPLOSSING VAN EEN STELKUNSTIG PROBLEMA. 



Fig. 5. 



Is nu dit steunpunl ecu hockpunt van den mcergenocnidcn vecllioek, zoo- 



als in Fig. 5, dan hceft het ecnc positicve abscis 

 P/, die grooter is dan het groolstc stuk S, 

 tlat van de as OX door de vereenigingslijn van 

 eenig paar anderc sleunpunlcn P m en P,, worclt 

 afgesoedea. Alsnu zal eene outlasting van lict 

 punt PI cen grooler moment ler vermindering van 

 x het moment -2" (a A) opleveren, dan eene ge- 

 lijke outlasting van het paar punlen P m en P n , 

 zoodat nu het punt PI hij voorkeur ler ontlas- 

 ling in aanmerking moet komen. Kan het zoo- 

 veel onllast worden, dat hicrdoor de resultante 

 der drukkingen (die dan voor al de andere steunpunlen tot het voile draag- 

 vermogen genomen worden) in komt, zoo is die resultante de begeerde 

 grootste last; kan dit echter niet, dan moet het steunpunt P/ geheel ontlast, 

 en deze ontlasting door eene gedceltelijke of geheele van het paar punlen 

 P m en P n achtervolgd worden. 



Ligl echler hel sleunpunl P^ binnen den veelhoek, zooals in Fig. 2, dan 

 kan het ter ontlasting eerst in aanmerking komen, nadal de sleunpunten, aan- 

 gewezen door slukken OS die grooter dan OP^ zijn, zooveel mogelijk zijn 

 ontlasl geworden. Indien ook daarna eene geheele onllasting van P^ nog on- 

 genoegzaam is, zal men verder de steunpunten moeten ontlasten, die daar- 

 toe weder door de grootste Hjn, helzij dan van OX door eene vereenigings- 

 hjn afgesneden, hetzij uil naar eenig op OX gelegen steunpunt loopende, 

 \vordt aangewezen. 



Dit alles stemt volkomen overeen met hetgeen in 



24. 



11 is aangevoerd. 



In het bijzondere geval, dat de lijn OS, uit door C gelrokkcn, den 

 omlrek van den veelhoek onlmoet in eene veelhoekszijde, waarop zich drie 

 of meer, b.v. vijf, steunpunten bevinden, zooals in Fig. 6^ hebben al deze 

 steunpunten gelijklijdig de voorkeur ter ontlasling. Alsnu kan men zooda- 

 nige complementen van drukkingen op deze punten bepalen, dat die comple- 

 menten zonder hunne grenzen te overschrijden, de grootstmogelijke resul- 

 lante in S zouden leveren; die complementen Vm, v n , enz. zullcn dan voor- 



