-" OMLEEDKUNDIG ONDERZOEK VAN DEN POTTO VAN BOSJIAN. 



langwcrpig plat, van voren bol, bcentje, hetgecn aan dc vrijc vlaktc slcchts 

 rrnc facet vciioont. Bchalve de palclla vindt men aan het knicgewricht nog 

 twee kleincre, ronde beentjes, beide aan de buitenzijdc. Het eene ligt in den 

 vezelachtigcn bcursband, boven hot boofd der fibula, geheel naar builen en 

 eenigzins aan de achtervlakte, achtcr het ligainenluni latcrale externum *; 

 het andere is dwars boven de tibia aan de builenvlakte van den condylus 

 internus van het dijbeen geplaatst; het ligamenlum laterale externum loopt 

 M- schuins over been. 



In den lorsus vindt men dezelfde beenljes als in die van den mensch, 

 hoezecr luinne gedaante en onderlinge plaatsing in sommige opzigten vrij 

 al'wijkend is. Het hielbeen (calcancus) vertoont naar boven en buiten het 

 haakvormig naar achleren omgebogen tuber calcanei. Ilet ligchaam is smal, 

 maar wordt naar ondcren weder breeder ter verceniging met hot leerlingvor- 

 inig been. Aan den binnenrand ziet men ccn breed sustcntaculum. Door 

 eene gewrichlsvlakte op het sustcntaculum en cene klcinere op het ligchaam 

 vereenigt zich het hielbeen met het kootbccn (talus]. Dit laatstgenoemJe 

 lifi'ii is slerk, en komt over 't geheel met dat bij den mcnsch overeen, maar 

 het ligt minder op en meer naar binnen van het hielbeen dan bij .den 

 mensch. Het cuboidcnm heeft eene diepc groef (SW/CMS) aan de ondervlaktc, 

 die door scherpe kanten begrcnsd wordt. Naar voren gclecdt dit been met 

 de ossa melacarpi van den vierden en vijfden vingcr. Het schecpsgewijze 

 beenlje (os scaphoideum s. naviculare] is groot, van eene onrcgelmaligo 

 gedaante, en vertoont eene diepc, dwarse groove boven bet eersle en tweede 

 wigvormige been. Zijne langste afmeting strekt zich schuins van den rug 

 van den voet naar de voetzool uit, en aan het naar onderen gekeerde ge- 

 deelte bicdt het ecu uitsteeksel aan, dat naar de voetzool is omgebogen. 

 Naar voren vereenigt het zich met de dric wigvormige becntjes (ossa cunei- 

 forinia), van welke, even als bij den mensch, het eersle het grootste en het 

 tweede het kleinste is. Het eerste os cunciformc heeft center geene wigvor- 

 mige gedaante, maar komt in zijncn vorm, die vrij onrcgelmatig is, tamelijk 

 wel overeen met het os mullangulum majus in de hand. Deze overeenkomst 

 staat in verband met de gelijkvonniglieid, die bij den Potto tusschen den duim 



" Te Hecr VAN CAMPEN teekent hicrbij op, dat (lit bcentje bij meer zoogclieren en ook als uit- 

 zondrring bij den mensch voorkomt. 



