r,u 



TUEORIE VAN II KT IM 1.NSIH.1TS-KO)1P\S. 



hot schip ccne aanmerkelijke vonneerdering of vermindering van overhelliag 

 liekomt. Ilicrmcde zullcn ilo al'wijkingon van hot Inleiisiloils-kompas nil de 

 overhellingen onlslaande, en bij noordelijko on zuidclijke koersen tc duch- 

 len, grootondccls vernicligd zijn. Indicn de fouten wegens de overhellingen, 

 niet groot zijn, verdient echler wclligt dc mariier om ze in rekcning tc bren- 

 gen, zoo als hierboven vcrklaard is, de voorkeur. 



Als een voorbeeld van toepassing dor theorie van het Intensiteits-kompas 

 inoge het volgende dienen: In November j.l. (1858) is de bovcngenoemdo 

 loeslel (pag. 13 en 14) met de twee naulden geplaatst gewecst op het dek 

 van ecu ijzcren stoomboot, bij gelcgen heid dat dit schip rondgehaald wcrd om 

 de afwijkingen van twee aan boord geplaatsle kompassen tc ondcrzoeken. Do 

 rigting van het middelpunt van clke naald naar de vertikale draad waarbij 

 de verdeelingen werden afgelezen, was 200 na moyelijk evenwijdig aan de 

 kiel van het schip; en waarschijnlijk niet meer dan 1" fout. De koersen 

 werden gerekend van het N, oost-om, tot 560 toe. De waarnemingen wa- 

 ren nu de volgende: 



De eersle kolom wijst den koers, of liever de rigling van het schip aan 

 boooslen den magnelischen meridiaan; de tweede die rigting bcoostcn het Noor- 

 don van de ondersle roos, de derde kolom diezelfde rigting bcoosten het Noor- 

 dcn van de bovensle roos. Men lelte hicrbij op, dat de ondersle naald naar het 

 UVsten, de bovenste naar het Ooslen afweek, en dat de afwijking deronder- 

 ste naald de grootste is, volgens de waarnemingen van pag. 14. Hel vor- 



