ONTLEEDKUNDIG ONDEUZOEK VAN DEN POTTO VAN BOSMAN. 55 



afzonderlijke spier, die gehecl van do driehoofdige armspier gcsclieiden is. 

 Dezc spier slrckt zich langs do binncnvlakte van den bovenann naar bene- 

 den uit, en hccht zich naar binnen van de inplanting dcr driehoofdigo spier 

 aan bet olecranon vast. 



Aan den voorarm vertoont de cerste laag van spieren aan de buigvlakte 

 geene nocmcnswaardige afwijking van hctgeen wij bij den mensch opmer- 

 ken. Ook de plaatsing dozer spieren (in. pronator teres, m. flexor carpi ra- 

 dialis en iilnaris, m. palmaris longus) is geheel dezelfde als bij den mensch. 



De m. flexor digitorum sublimis (per for a i us] is eene zeer zwakke spier, 

 die aan den voorarm tusschen de bcide hoofden van den m. flexor digitorum 

 profundus gelegen is. Deze spier ontspringt van den inwendigen condylus 

 van hot opperarmbcen en het bovenste gedeelle der cllepijp, en splitst zich 

 boven den bandvvortcl in drie dunne peesjes, die naar de drie laatste vingers 

 verloopen. Hierbij verdeelt zich elk peesje, onmiddellijk onder het ligamen- 

 tiim carpi transversum, in twee zeer fijne crura *, die zich, na vorming van 

 het cliiasma Camperi, ter zijdc van de tweede phalanx der genoemde vingers 

 inplanten. 



De m. flexor digitorum profundus is daarentegen krachtig ontwikkeld, en 

 bestaat uit twee afzonderlijke gedeelten, welker pezcn zich met elkander ver- 

 eenigen. Het eene gedeelte ontspringt van den inwendigen condylus van het 

 opperarmbeen en de voorvlakte van het spaakbeen, het andere van de bo- 

 venhelft der ellepijp en van het ligamentum inlerossetnii. Deze declen gaan 

 elk in eene slerke pees over, en deze pezen splitsen zich weder in tweeen, 

 boven liet ligamenlum carpi transversum. Verder vereenigt zich nu eene der 

 pezen van beide spieren, en hecht zich als flexor pollicis longus ^ aan het 



verbinding van de pees van de breede rugspier met den musculus triceps standvastig voorkomt, werd 

 door Prof. H. J. HALBERTSMA in 1855 ontdekt; zie Verslagen en Mededeelingen der Kon. Akad. van 

 Jfetenschappen. Afdeeling Natuurlunde, Deel IV. 1856. p. 238 246. Deze vereeniging vertoont 

 zich onder twee vormen, waarvan de tweede vooral als een analogon van dezen m. anconaeus quintus 

 beschouwd kan worden; zie bl. 242 en fig. 2 der bijgevoegde plaat. 



* De hooge splitting van de pees van den oppervlakkigen buiger der vingers, die KINGMA bij 

 Otolicnus Pelt waarnam (t. a. p. bl. 27), is dus geenszins eene toevallige afwijking, een lusus naturae, 

 gelijk hij geneigd scheen aan te nemen. 



f Dit ontstaan van den flexor pollicis longus uit de pees van den musculus flexor digitorum pro- 

 fundus zag W. VEOLIK ook bij andere soorten van Stenops. Nieuwe Verhandel, van het Kon. Ned. 

 Inst., X. bl 109. 



26* 



