ONTLEEDKUNDIG ONDERZOEK VAN DEN POTTO VAN BOSMAN. 55 



in eene regter- en linkcrkwab; deze waren bij het voorwerp B volkomen ge- 

 scheiden, en hingen slechts aan den hilus hepalis door de vaten en het bind- 

 weefsel onderling zamen. De linker kwab, die eene eironde gedaante heeft, 

 blijft verder onverdeeld; de regter wordt weder door eene diepe insnijding 

 in eene voorste, grootere, en achterste, kleinere, kwab gescheiden. Deze laatste 

 is onrcgelniatig van vorm, en beeft aan haren achterrand'een paar dunne aan- 

 hangsels van leverzelfstandigbeid. De regter voorste kwab heeft aan harnn 

 voorrand eene kleine inkerving; van daar loopt langs de ondervlakte het li- 

 gainentum hepatis naar den hilus, hetgeen zich verder naar den achterrand 

 voortzet als ductus venosus Arantii. Op dezelfde plaats is aan de boven- 

 vlaktc, van den voor- naar den achterrahd, het ligamentum suspensorium he- 

 patis aangehccht. Regts van het ligamentum teres ligt verder, in eene uit- 

 holing aan de ondervlakte der regter voorste kwab, de kleine galblaas. De 

 vaten, die aan den hilus in en uit de lever gaan, vertoonen niets bijzonders; 

 zij zijn te zamen in het ligamentum hepatico-lienale ingesloten. De vena 

 cava inferior komt aan den achterrand, nabij de verdeeling in de regter en 

 linker kwab, met de lever in aanraking, en neemt hier de leveraderen in zich 

 op. De ductus choledochus opcnt zich boven in het nederdalende gedeelte 

 van den twaalfvingerigen darm. 



In het andere exemplaar (A) was de lever veel grooter en dikker. Bij dit 

 voorwerp waren -de regler en linker kwab niet zoo volkomen gescheiden, maar 

 aan de bovenvlaktc, door eene smalle strook leverzelfstandigheid met elkaar 

 vereenigd. Ook was de galblaas in dit voorwerp veel grooter, en lag niet in 

 eene holte aan de ondervlakte ingesloten, maar in eene diepe sleuf, die zich 

 aan de regter voorste kwab van den voorrand tot aan den hilus uitstrekte *. 

 Het pancreas is klein en zeer ineen geschrompeld; overigens komt het in 

 ligging en vorm met dat van den mensch overeen. De ductus Wirsungianus mondt 



gemeenschappelijk met den ductus cho- 

 ledochus in den twaalfvingerigen darm uit. 

 De milt (zie nevenstaande figuur) is 

 een langwerpig, tongvormig deel. Haar 

 linkercinde, dat aan den fundus ventriculi 

 grenst, is eenigzins verdikt. 



* Dergelijke onstandvastigheid namen SCHROEDEB VAN DEB KOLK en W. VKOLJK ook bij de ove- 

 rige soorten van Stenops waar. Bijdragen tot de Dierlc., 1. 1. p. 51. 



