72 (.MLEF.DKUiNDlG ONUKH/.OEK V\\ DKN POTTO VAN BOSMAN. 



is 5 in. m. lang, 2 ID. in. breed, en heel't zeor kortc crura, die met elkan- 

 dor een' region hock maken en naur arhlorcn gerigi zijn; hel onderste of 

 voorste dezer schenkcls draagl cen klein eirond knopje (hct dus genoemde 

 us lenticulare), dat met den slijgbeugel vorbonclen is. De slijgbeugel is 2'm. m. 

 bug, en heeft een breed cajnlnlinii^ do voorste scbenkel is meer gebogen, 

 de andero is regler on, vooral naar ondercn, breeder. Het plaatje van den 

 slijgbengcl is langwerpig rond, en van ondcren eenigzins bol. De opening 

 tusschen de twee crura is 1 m. m. lang en | m. m. breed. 



De twee venslcrs, die van de tromnielholle naar den doolbof geleiden, lig- 

 gen meer naar binnen en naar boven dan bij den mcnscli. De fenestra ro- 

 Innda ligl daardoor zeer digt bij den ^ortis acuslicus internus. 



Wat den doolbof belreft, hiervan weot ik niet nicer, dan hel ondcrzoek van 

 bet afgcbeilelde slaapbeen bij een reeds oud dier leeren kon. De halfcirkel- 

 vormige kanalen zijn vrij groot, vooral bet verlikale of voorslc kanaal. In 

 /ijne bogt is op de binncnvlakte van den scliedel do bollc gelegen, die 

 den flocculus der klcinc horsencn opncemt, en aan de binnenzijde dior bolle 

 ziet men don oqvaedttctHi veslibuli. De cochlea is 4 m. in. lang en met de 

 spits regt naar voren gerigt. Zij bccft mini 2i windingen. Aan dc binnen- 

 zijde is de cochlea door eene ruime bollc omgeven, die hot voorste gedeelte 

 van die geboorblaas is, waarvan wij vroeger melding niaaktcn. Slecbls voor aan 

 de spils is de cochlea door beenzclfstandigbeid mel de buitcnvlaktc van hel 

 slaapbeen vcrbonden, maar word I overigens van alle kantcn door ruimten, die 

 met lucbt opgevuld zijn, omgeven. Ook achter hel gehoorwerkluig ligt eene 

 ruime beenige holle, waarin bel tepelvormig gedeelte van bet slaapbeen ver- 

 anderd is. Beenige, zeer dunne tusschenschollen verdeelen deze ruimlon in 

 eenige groole cellen, die echler alle mel elkander verbonden zijn. 



Hel gehoor van den Potto zal waarscbijnlijk scberp zijn; nicl slecbls de 

 groote onlwikkeling van den doolhof, maar ook de vele resonercndc ruimlen, 

 waardoor dit deel omgeven is, schijnen zulks aan te toonen. 



Voor hel overige zou de grootte van den doolbof, die van de spils der 

 cochlea lol aan den acblerrand der canales semicirculares ruim een cenlimeler 

 bedraagt, reeds voor het scherp gehoor van den Potto schijnen le pleilen, wan- 

 neer er over 't geheel een bepaald verband aanwczig was lusschen de grootle 

 des ligchaams en die der hoogere zintuigen (gezigt- en gehoorwerkluig). Maar 

 hel komt mij meer waarscbijnlijk voor, dal er zulk cen verband niet bestaal, 

 en dat bij kleinere gewervelde dieren over 't geheel de betrekkelijke grootle 



