ONTLEEDKUNDIG ONDF.RZOEK VAN DEN POTTO VAN BOSMAN. > 



der zinluigen aanzienlijkcr is dan bij groote soorten. Het oog der walvisch- 

 achtige diercn is wel op zich zclf hct grootste oog, dat wij in het dicrenrijk 

 kennen, maar hot is klein, in bclrckking lot de groottc des geheelen ligchaams 

 dezer dieren. Bestaat er misschien eene gemiddelde groottc der hoogere 

 zintuigen in elkc dierklassc, waarvan de twee uitersten, het minimum en maxi- 

 mum, minder uiteen wijken, dan de versehillen van de grootte des gehcelen 

 ligchaams? 



De overige zinluigen.' 



Het oog word door mij in 1851 in de Verh. over den Potto kort beschre- 

 ven (biz. 8) en (op PI. I Fig. 10) in ecne dwarse doorsnede afgebeeld. VAN 

 CAMPEIY heeft dienaangaande niels anders opgeteekend, dan dat de cornea 

 eenen zeer grooten omtrek heeft, en dat de pupil nagenoeg cirkelrond is. Ook 

 trok do bolle lens cryslalina zijne aandacht, die ik zeer groot en bijkans 

 kogelrond vond. Evenmin als door mij werd door hem een tapetum lucidum 

 waargenomen; hi] vond de choroidea overal even zwart als bij den mensch. 

 Ecnige verspreide aanmerkingen over bijkomende deelen van het oog zijn bo- 

 vcn medegedeeld. 



Over de beenderen, die tot het reukorgaan behooren, is boven gehandeld 

 (bl. 0, 12). Breedvoeriger is de long beschreven (bl. 47, 48), welke beschrij- 

 ving wij hier niet behoeven te herhalen. 



31 



NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEI. VII. 



