J U D I C I A. 281 



disserendi diligentia et perspicientia difficultatum , quibus argurnentum 

 premitur, omnino desiderantur. 



Restat Commentatio , cui haec HERODOTI adscripta est sententia: 



t^'EyXOftai koyovg eqctov xarci id qxovov, nqoasaiai 8s avfotai 

 ri y.al rijs Kfirjg otyiog." 



Perspexit hie scriptor quaestionis amplitudinem et gravitatem , eamque 

 ut profligaret, attulit non aliena sed ad rem apprime facientia. Orsus est 

 a diligenti vocabulorum , quibus Fatum designatur, interpretatione, turn 

 disserit de Fati cum Diis relatione ejusque vi in hominum rebus moderandis; 

 porro vim explorat Diis, ex ipsorum flatura, tribuendam in rebus nostris 

 gubernandis, hosque propositos ostendit rerum earum et auctores atque 

 distributores et moderatorcs, dein rationes indagat quibus Dii potestatem 

 suam exerceant , tandemque in hac versatur quaestione , quomodo Deorum 

 et Fati diversa potestas inter se cohaereant. Et hisce quidem prima parte 

 ad Homerica carmina relatis altera parte lectorem ad eorundem argumento- 

 rum in ^Eneide intelligentiani egregia praeparat historica disquisitione. 

 Nam inquirit continue in commutation em opinionuni de potestate Diis et 

 Fato tributa hujusque rei effectus in Homericis carminibus interpretandis 

 exponit; hinc progressus ad quaestionem de vi artificii poetici in Virgiliana 

 ratione moderanda,- Fatum Deosque Virgilianos et utriusque relationem 

 atque potestatem disserendo persequitur et ex his omnibus tandem com- 

 parationem ducit inter Homeri et Virgilii rationem. Sed parum est 

 attulisse argumenta capitum nisi addamus scriptorern in iis versari dili- 

 genter, acute, critica omnino dxQifteicc et vero sic ut haud vulgarem 

 turn judicii vigorem turn carminum illorum cognitionem turn prisci aevi 

 rite explorandi studium animadvertas. Neque tamen haec ita dicuntur 

 ac si aut omnia omnino placeant aut nihil plane displiceat. In plurimis 

 scriptori assentiens Ordo habet tamen in quibus ab eo dissentiat quaeque 

 rectius dijudicari pleniusque exponi posse putet. Turn forma disputa- 

 tionis non omni reprehensione major est nee castissimum ubique sermonis 

 Latini genus. Sed non eo ilia valent ut de juvenilis operis laudibus 

 Ordo quidquam detractum velit. Contra communi omnium consensu 

 praemio illud ornare et honoroficentissimis verbis prosequi decrevit. Ejus 

 autem scriptorern, schedula aperta et examine institute esse patuit: 



36 



