280 J U D I C I A. 



spectantibus , eorundein formae rautationibus , aliis divinae voluntatis po- 

 testatisque signis. 



Ab hac jejuna Commentatione plurimum differt ea, quae SCHILLERI 

 effato insignita est: 



ii Da die Goiter menschlicJter noch waren, 

 U Waren Menschen gottliclier." 



Hie enim tanta cernitur Creuzeri et Hegelii placitorum admiratio, quan- 

 tum odium in sermonis Latini usum cui causae tribuendum sit turpiter 

 neglectae apud nostrates philosophiae. Est autem scriptor juvenis doctus 

 sed doctrina ejus nondum apte suis locis et velut sedibus disposita, temere 

 effunditur, aliena identidem admiscentur et critica, quae distinguere aetates, 

 deque antiquis primum ipsos antiques audire docet , saepissime negligitur. 

 Hinc verbosius est disserendi genus , quod unius disputationis finibus nihil 

 nou scitu dignum concludere studet, quodque longe maxima scriptionis 

 parte versatur in quaestione de oriyine Deorum a Graecis cultorum , cujus 

 tamen rei explicationem ut non postulaverat Ordo, ita sententiam scriptoris, 

 locupletem illam minime intellecti Hegelii testem , baud probavit. Praeterea 

 Dii apud Homerum esse dicuntur non personae , sed notiones rerum ab 

 hominihus gestarum Jiominumque agentiwn et allegoricae interpretationis, 

 quam scriptor vitare velle videtur, ubivis exempla occurrunt , unde factum, 

 ut comparatio inter Homericam et Virgilianam rationem recte institui 

 ideoque quaestioni satisfieri baud posset. 



Quae sequitur Commentatio, hoc ornata symbolo // Felices nos , qui Deo 

 ferfecto et sancto fidem /labemus." simplicitate et perspicuitate se commendat. 

 Hae vero laudes plus habuissent commendationis , si orationis Latinae puri- 

 tate ornatae prodirent; sed ea opusculum hocce adeo non conspicuum est, 

 ut contra scateat vitiis gramniaticis. Praeterea ejus scriptor parum se in 

 Homeri Virgiliique mentem insinuavit; hinc serioris aevi Fatum cum priscis 

 opinionibus commiscuit, Homerum Deos ad admirationem excitandam in- 

 duxisse statuit, Virgiliique Diis majores tribuit laudes. 



Quartae Commentationis lemma est: n Ut potui , non ut volui." 



Hujus quidem opusculi oratio, licet minime pura nedum elegans, vitiis 

 tamen grammaticis non est inquinata , sed scriptor plura aliena offert , 

 quam ad quaestionem pertinentia, et, in universa quaestionis explicatione , 



