250 J. H. JANSEN 



van aandoening der beenderen afhankelijke ettervcrzameling , als aan een 

 bcursgezwel met meer of minder vloeibaren inhoud kunnen doen denken. 

 Eene onder beide omstandigheden even onschuldige punctie met een daartoe 

 geschikt werktuig, waardoor de mogelijkheid van de vaak nadeelige toe- 

 treding der lucht vermeden wordt, verschaft eene genoegzame lioeveelheid 

 van den vloeibaren inhoud, om door mikroskopisch onderzoek den aard 

 daarvan te hcrkennen en hiermede tevens den aard van het gezwel en de 

 daartegen in het vverk te stellen behandeling met meer grond te kunnen 

 bepalen. 



Doch ook in andere opzigten hebben mikroskopische nasporingen tot 

 uitkomsten geleid, die voor de heelkunde van toepassing zijn kunnen. 



Het was . langen tijd de vraag of de geene vaten bezittende en alleen 

 door het haar gelijkmatig doordringende voedingsvocht gevoed wordendc 

 cornea voor herstelling vatbaar is. Deze vraag was niet alleen van phy- 

 siologisch maar ook van heelkundig belang. Zoolang toch dit punt niet 

 ten voile was beslist, kon de reeds van oude tijden dagteekenende af- 

 krabbing en de later ook enkele malen ondernomene afpelling van het 

 doorschijnende hoornvlies bij uitgebreide verduisteringen, die het duidelijk 

 zien beletten, niet wel eene rationele handelwijze genoemd worden; en zij 

 zoude alleen deze regtvaardiging niet behoeven, wanneer slechts talrijke 

 voldoende bewezene waarnemingen hare aanwendbaarheid met hoop op eene 

 gunstige uitkomst staafden. Mikroskopische onderzoekingen hebben ons 

 ook hier iets nader gebragt aan de beantwoording van deze ook voor de 

 heelkuudige praktijk gewigtige vraag. Talrijke proeven, op konijnen in 

 het werk gesteld, hebben immers ten voile bewezen, dat het hoornvlies na 

 afpelling van meer of minder dikke lagen werkelijk hersteld wordt, zonder 

 ontsteking van eenig weefsel van het oog en met behoud der normale 

 doorschijnendheid van het hoornvlies. En dat eene dergelijke herstelling, 

 zoo als vooruit te verwachten was, ook bij den mensch plaats heeft, werd 

 later insgelijks bevestigd gevonden. Ofschoon nu de op gezonde konijnen- 

 oogen verkregene uitkomsten geenszins onvoorwaardelijk op den mensch 

 kunnen worden overgebragt, zoo regtvaardigen zij toch de afpelling van 

 lagen van het doorschijnende hoornvlies bij verduisteringen, die het zien 

 onmogelijk en het vormen eener kunstmatige oogappel nutteloos rnaken, 



