REDEVOERING. 243 



Het hier in verband met borstwonden behandelde mechanisme der adem- 

 haling lieeft, gelijk bekend is, eenen belangrijken invloed op den bloeds- 

 omloop , een invloed , die ook voor de heelkunde van zeer groot gewigt 

 is. Evenzeer toch als de inwendige oppervlakte van den borstwand, 

 staan ook het hart en de groote vaten in de borstholte, vooral bij de 

 inademing, onder eene veel geringere drukking, dan de overige vaten van 

 het ligchaam; het bloed wordt hierdoor in de aderen onophoudelijk naar 

 de borstholte opgezogen , met eene kracht , die aan dit verschil in drukking 

 beantwoordt, en die der'halve het sterkst is bij de inademing. Dit door 

 talrijke proeven bevestigde physiologische feit geeft eene voldoende ver- 

 klaring van het zoo noodlottige verschijnsel , dat enkele malen werd waar- 

 genomen bij heelkundige kunstbewerkingen aan den hals of digt bij de 

 borstkas, die met doorklieving of insnijding van grootere aderlijke vaten 

 gepaard gaan: ik bedoel de intreding van lucht in de aderen. Wei hebben 

 de proeven van HERTWICH, AMUSSAT en MAGENDIE bewezen, dat de lucht 

 bij enkele doorsnijding of insnijding der aderen aan den hals niet in de 

 aderen treedt, daar de aderwanden onmiddellijk zamenvallen, of het bloed 

 voortdurend uit het boven de insnijding gelegene gedeelte der ader blijffc 

 aanstroomen, en dat deze intreding alleen plaats heeft, wanneer in de 

 gewonde ader eene buis gebragt of haar wand op eene andere wijze open- 

 gehouden wordt; doch eene met de laatstgenoemden overeenkomstige om- 

 standigheid is juist bij bloedige kunstbewerkingen aan den hals of nabij 

 de borstkas dikwijls aanwezig. Dikwijls toch worden de wanden der aderen 

 ziekelijk verdikt of met de omringende deelen vergroeid aangetrofien, zoo- 

 dat zij na de doorsnijding als slagaderen blijven openstaan, of het weg- 

 nemen van een gezwel maakt eene trekking noodzakelijk, waardoor de 

 ingesnedene of doorgesnedene , overigens zelfs gezonde ader eenen tijd lang 

 opengehouden en dus het indringen der lucht gernakkelijker gemaalct wordt. 



In deze zelfde daadzaak nu, in de kennis aan het verband tusschen 

 mechanisme der ademhaling en tusschen bloedsomloop , dat ons de ver- 

 klaring van een meestal doodelijk toeval aan de hand geeft, is tevens het 

 middel aangewezen, waardoor deze intreding van lucht in de aderen kan 

 verhoed worcfen. Eene zoo oppervlakkig en zoo langzaam mogelijke in- 

 ademing geclureude de kunstbewerking, en terwijl de ingesnedene of door- 



31* 



