240 J. H. JANSEN 



in het werk stellen, terwijl zij bekend met de middelen der diagnostiek, 

 die physiologische kennis aan de hand geven, alle behandeling zouden 

 laten varen en bovendien de lijders van hunne ongegronde vrees voor op 

 handen zijnde blindheid zouden kunnen bevrijden. De bekende REVEILLE 

 PARISE werd immers schier het slagtoffer van zulk eene handelwijze. 



Deze voorbeelden van dwalingen uit gebrek aan grondige physiologische 

 kennis, vooral op het gebied der oogheelkunde , zouden nog met verschei- 

 dene kunnen vermeerderd worden ; doch ik zou daardoor te ver van het 

 doel mijner rede afwijken, hoe naauw het hieruit voortvloeijende bewijs 

 der noodzakelijkheid van physiologische kennis ook in verband moge staan 

 met het schetsen van den invloed der physiologic op de heelkunde. 



Volgt mij met uwe aandacht, wanneer ik dien invloed zal trachten aan 

 te wijzen op een ander gebied der physiologic, in het mechanisme der 

 ademhaling. 



In sommige handboeken der heelkunde vindt men bij de eenvoudige 

 doordringende borstwonden als regel aangegeven , dat men den verwonde 

 na eene diepe inademing laat uitademen, waarop vervolgens de wond 

 naauwkeurig gesloten wordt. Als van zelve rijst de vraag bij ons op: 

 Waartoe eerst eene diepe inademing? Waartoe vervolgens de uitademing, 

 alvorens de sluiting bewerkstelligd wordt ? Wij onthouden ons van de 

 nasporing of men bepaalde gronden meende te hebben voor dit voorschrift , 

 maar zullen alleen dien praktischen regel aan onze kennis aangaande het 

 mechanisme der ademhaling toctsen. 



De jongste onderzoekingen van DONDERS , die het mechanisme der adem- 

 haling in het helderste licht hebben gesteld, leeren, dat de longen, uit 

 hoofde barer veerkracht en zamentrekbaarheid , weerstand bieden aan de in 

 haar bevatte lucht ; dat de lucht , na volbragte uitademing , binnen en 

 buiten de longen in evenwigt is, doch dat de drukking der lucht op de 

 inwendige vlakte van den borstwand geringer is, dan op de uitwendige 

 vlakte , dewijl de longen door haren weerstand voor een gedeelte deze druk- 

 king dragen. Dit verschil in drukking is gelijk aan de kracht, waarmede 

 de longen in den vrijen toestand, derhalve bij doorboring van den borst- 

 wand , de lucht zouden uitdrijven. Deze weerstand der longen , die bij de 

 inademing toeneemt, in dien graad, dat hij bij de diepst mogelijke inademing 



