RfcDEVOERING. 239 



objectieve gezigtsverschijnselen te onderscheiden ; doch het hier kortelijk 

 aangevoerde zal voldoende" zijn , om den invloed der physiologie van het 

 oog op de oogheelkunde buiten alien twijfel te stellen. 



Maar is het niet te verwonderen, dat juist daar, waar het hooge stand- 

 punt der physiologie zulke rijke vruchten voor de heelkunde heeft gedragen , 

 zoo veelvuldige grove dwalingen zijn aan te wijzen; dwalingen, die des te 

 meer in het oog springen, omdat vaak het bewijs daarvan met wiskundige 

 zekerheid kan geleverd worden. Alleen geringschatting van physiologische 

 feiten of gebrek aan voldoende physische en physiologische kennis een 

 gebrek, dat op eenige vveinige loffelijke uitzonderingen na bij de oogheel- 

 kundigen vrij algemeen schijnt te zijn kan hieraan ten grond liggen. 



Zoo hooren wij DECONDE spreken van eeue diplopie unioculaire retinienne 

 en choroidienne , waarbij het dubbel zien wordt toegeschreven aan de aan- 

 wezigheid van eene plooi in het netvlies, te weeg gebragt door bloeds- 

 ophooping , ontaardingen of gezwellen achter het netvlies of door aandoening 

 van het vaatvlies. Als of eene plooi in het scherm, op de plaats, waar 

 men het door eene lens daarop geworpene beeld opvangt, het ontstaan van 

 twee beelden op het scherm ten gevolge hebben zou. Voorzeker wel een 

 bewijs van onvoldoende bekendheid met physiologisch-optische wetten. 

 Evenzeer kan het ook slechts daaraan worden toegeschreven , wanneer men , 

 zoo als door WOLFF, CUNIER en PETREQUIN is verrigt, bij verduistering 

 van het doorschijnende hoornvlies aan eene zijde de vorming eener kunst- 

 matige pupil tracht te vervangen door het doorsnijden der oogspier aan de 

 tegenovergcstelde' zijde. Men had hierbij ten doel, het oog eenen meer 

 doelmatigen stand te geven voor het indringen van lichtstralen. Doch het 

 is immers duidelijk , dat deze kunstbewerking nooit aan het voorgestelde 

 doel kan beantwoorden , en dus ook niet kan zijn aangewezen. De ver- 

 duistering houdt hierbij dezelfde betrekking tot de gezigtsas als voor de 

 kunstbewerking; bij het kunstmatig voortgebragt scheelzien zullen de voor- 

 werpen dus ook even ver van de rigting der gezigtsassen moeten verwijderd 

 liggen om gezien te worden, als voor de spierdoorsnijding. 



Hoe dikwijls, eindelijk, gebeurt het niet, dat oogheelkundigen , bij het 

 bestaan van sterk ontwikkelde mouches volantes, nog aan de oude dwaling 

 daaromtrent geloof hechtende, eene krachtige, soms uitputtende behandeling 



