REDE VO BRING. 237 



van het beursje der lens vertegenwoordigd zieu , op het zintuig van het 

 gezigt. Hierop imniers is de proef van PCRKINJE en SANSON gegrond, 

 vvaarifl wij zulk een heerlijk middel bezitten , om eene dikwijls langs eenen 

 anderen weg niet te onderkennen katarakt en graauwe staar of eenige an- 

 dere achter het lensstelsel aanwezige verduistering , die het duidelijk zien 

 belet, van elkander te onderscheiden. 



De toepassing van dioptrische wetten , op het als optisch werktuig erkend 

 menschelijk oog, geeft niet alleen eene voldoende verklaring van de toe- 

 standen, die men als bijziendheid en verziendheid onderscheidt; zij wijst 

 ons tevens het middel aan , om dit gebrek zoo veel mogelijk te verhelpen. 

 Het gebruik van doelmatig gekozene glazen, die het te sterk of te weinig 

 brekeud vermogen van de doorschijnende middenstoffen van het oog te 

 gemoed komen, zal immers voldoende zijn, om den bijziende van meer 

 verwijderde, den verziende van in zijne onmiddellijke nabijheid zich be- 

 vindende voorwerpen een scherp en duidelijk beeld op het netviies te doen 

 verkrijgen. En alleen eene theoretische dwaling, omtrent de ware oorzaak 

 dezer beide toestanden van het zintuig des gezigts, kon tot het denkbeeld 

 aanleiding geven, om elke bijziendheid en verziendheid door spierdoorsnij- 

 ding te genezen , hetzij van twee , hetzij van alle regte spieren , hetzij der 

 bovenste , hetzij der onderste schuinsche spier enz. , al naarmate men in de 

 werking van deze of gene spieren op den oogbol de oorzaak der^bijziend.- 

 heid of verziendheid meencle te moeten zoeken. 



Inzonderheid wil ik U wijzen op het hooge gewigt der langen tijd mis- 

 kende en ook thans door velen niet genoeg gewaardeerde entoptische ge- 

 zigtsverschijnselen voor de herkenning der oogziekten; zij leveren een 

 sprekend bewijs voor het belang der physiologische gezigtskunde voor de 

 oogheelkunde. Door een lioogst eenvoudig middel, gegrond op de kennis, 

 dat bij nagenoeg evenwijdig in het oog invallende lichtstralen van elk op 

 of in het oog zich bevindend ondoorschijnend, of op eene andere wijze het 

 lichtbrekend punt eene meer of minder duidelijke, door het voorwerp zelf 

 waarneembare schaduw op het netviies wordt geworpen, zijn wij in staat, 

 het bestaan van kleine ligchaampjes of verduisteringen in de vochten van 

 het oog, of in de lens te ontdekken, terwijl de wijze van verplaatsing bij 

 de bewegingen van het oog of liever de afstanden der dubbelbeelden , door 



