REDEVOERING. 235 



te ruim en onbepaald. Immers, die kennis zelve is niets anders dan eene 

 physiologic der gewijzigde levensverrigtingen , en ik zou het geheele heir 

 der ziekten te doorloopen hebben , om U telkens aan te toonen , dat phy- 

 siologic de grondslag , het wezen dier kennis is. Onafzienbaar zou mijne 

 taak zijn , zoo ik U daarenboven wilde doen zien , hoe langs dezen weg de 

 behandeling der heelkundige ziekten vaak middellijk door de physiologic 

 bepaald werd. 



Ik wenschte U alleen in enkele sprekende voorbeelden den onmiddellijken 

 invloed der physiologic op de heelkundige praktijk te schetsen, hetzij zij 

 ons de middelen tot het stellen eener diagnosis aan de hand geeft, hetzij 

 zij ons den weg aanwijst , die tot eene rationele behandeliug moet worden 

 ingeslagen , hetzij zij ons de voldoening geeft eener grondige verklaring 

 van hetgeen de praktijk reeds als nuttig had leeren kennen. Waar de 

 gelegenheid zich daartoe aanbiedt, zal ik tevens op de dwalingen trachten 

 opmerkzaam te maken, waartoe gemis aan grondige physiologische kennis 

 aanleiding geeft. Verleent niij hierbij uwe welwillende, en vooral toege- 

 vende aandacht. 



Hoe vollediger onze physiologische kennis van eenig orgaan of stelsel is, 

 des te vruchtbaarder is het onderzoek der verschijnselen , die uit de stoornis 

 in zijne verrigtingen voortvloeijen voor de herkenning, des te invloedrijker 

 in het algemeen is deze kennis zoowel op theorie als op praktijk. Hier- 

 van, zoowel als van het tegenovergestelde , treffen wij op het gebied der 

 heelkunde nergens een duidelijker en in het oog vallender bewijs aan , dan 

 wanneer wij oog- en oorziekten onderling vergelijken. Het gehoorvverktuig , 

 hoe zamengesteld ook, is ontleedkundig even goed gekend als het zintuig 

 van het gezigt, doch onze physiologische kennis van het gehoor is hoogst 

 onvolledig ; het verband tusschen de ontleedkundige gesteldheid en de ver- 

 rigting is slechts zeer oppervlakkig aangetoond. Van eenen invloed op 

 oorheelkunde kan dus nagenoeg geene sprake zijn; en in overeenstemming 

 hiennede is ook de oorheelkunde op eenen zeer lagen trap van ontwikkeling. 

 Wij kennen vele afwijkingen in de verrigting van het gehoor, doch waar 

 de oorzaak hiervan niet klaarblijkelijk in de voor regtstreeksch onderzoek 



30* 



