208 M. DE VRIES 



daar wat de welsprekendheid met de dichtkunst gerneen heeft. Of nu al 

 de laatste in het rijk der verdichting leeft, de eerste in dat der werkelijk- 

 heid ; of de eene meer tot het hart spreekt , de andere tot het hoofd ; of 

 hier de verbeelding op den voorgrond staat , daar de redenering ; dat alles 

 doet hier met ter zake. Onloochenbaar is het , dat voor beiden , als uit- 

 drukking der gedachten beschouwd, dezelfde hoofd wet moet gelden , en 

 dat, terwijl het meesterschap der gemoederen aan beiden toekomt, ook de 

 grondregel van BILDERDIJK: wWees meester van de taal!" zoowel voor 

 den redenaar als voor den dichter geschreven staat. 



De heerschappij over de taal , het beginsel der welsprekendheid. In die 

 gedachte , geloof ik , spiegelt zich het wezen der taal zoowel als dat der 

 welsprekendheid gelijkelijk af; zij sluit al de eischen in zich, die aan bei- 

 den gesteld kunnen worden ; zij wijst tevens de rigting aan , die de leeraar 

 der welsprekendheid te volgen heeft , en de voorwaarden , waarop hij , aan 

 die rigting getrouw, het cloel kan bereiken. Veroorlooft mij, G. T. , de 

 nadere ontwikkeling dezer gedachte tot het onderwerp mijner rede te 

 kiezen. De vereerende keuze der achtbare mannen, aan wie de zorg dezer 

 hoogeschool is opgedragen, bekrachtigd door onzen geeerbiedigden Koning, 

 riep mij uit een engeren werkkring op , om hier , in uw midden , op rui- 

 ,mer veld te arbeiden aan de kweeking en vruchtbaarmaking der weten- 

 schap , die mij dierbaar is. , Thans , nu ik ben opgetreden om die roeping 

 te aanvaarden en mij aan uwe hoogeschool te verbinden, gevoel ik leven- 

 diger dan ooit, dat dit plegtig uur niet in flaauwe pligtplegingen of ijdelen 

 woordenpraal mag worden verspild, maar dat ik bij het huldigen eener 

 eerbiedwaardige voorvaderlijke gewoonte een hoogeren eisch moet vervullen. 

 Aan den ingang van den weg , dien ik ga betreden , verlangt gij de rigting 

 te kennen, die ik mij zelven heb voorgeschreven en aan anderen meen te 

 moeten aanbevelen ; gij wilt weten , welke beginselen mij op dien weg 

 zullen geleiden, welke denkbeelden ik zal trachten te verwezenlijken. Om 

 aan dezen uwen eisch , die tevens de behoefte is van mijn eigen hart , te 

 voldoen , biedt het aangekondigde ouderwerp ruimschoots de gelegenheid aan. 

 Verleent mij dan daarbij uwe welwillende, maar vooral toegevende aandacht. 



Drie vragen zijn er, op welker beantwoording hier alles aankomt. De 

 eerste is: Wat zegt het, der taal meester te zijn? De tweede: Langs 



