R A T I 0. Ill 



De vestra in me arnicitia, Collegae ex facultate medica, Viri Clarissimi 

 Suerraan, Schroeder van der Kolk, Loncq et Bonders, si dubitarem irapius 

 essem , toties enim earn expertus sum , ut supervacaneum foret pro bene- 

 volentia vestra nova vota suscipere. Sinite me conatibus vestris adtlere 

 meos, mihique infirmo fortasse pede progredienti Duces estote viae periti; 

 nam eandem viani Vobiscum inibo, et eodem Vobiscum tensurus sum ad 

 veram nempe sinceramque rerum medicarum scientiam. Hanc ut quam 

 optime percipiamus et cum discipulis caris communicemus , accipite me 

 socium , ardoris et studii plenum. 



Vobis imprimis , Viri Clarissimi Schroeder van der Kolk et Loncq , solemni 

 hac occasione justas, quas debeo, gratias imo pectore ago, non solum pro 

 egregia institutione vestra , qua frui mihi contigit , verum etiarn pro libera- 

 litate et amicitia, quarn in discipulum vestrum conferre voluistis. Vestram 

 in me benevolentiam in posterum tantam imprecor, quanta gratia me 

 Vobis devinctum esse sentio. 



Te vero , Cl. Suerman , si ultimo loco alloquar , idcirco non videar de 

 tuis erga me meritis aliquid detraxisse. Quae enim, quantaque sint, quae 

 Tibi debeo, sentio equidem sed verbis exprimere non possum. Persuasum 

 Tibi sit gratani acceptorum beneficiorum recordationem ad extremum usque 

 vitae diem permausurum. Quodsi consilia tua saluberrima, et perspicien- 

 tia, qua polles, naturae humanae mihi jam in gravissimis vitae temporibus 

 praesidio fuerint ; si hucusque nihil habuerirn praeter- gratam mentem , quo 

 collata in me beneficia remunerarem , ne nunc quidem alia profiteri , aliaque 

 promittere necesse est, praeter hoc, me ex ubere fonte experientiae tuae 

 et consiliorum tamdiu avide esse hausturum, quam et per humanitatem 

 tuaru mihi h'cuerit, et Tibi a summo Numine vegeta senectus tributa fuerit. 

 Te veneror , me sicut facis amare perge ! 



Faucis Te quoque alloquar, Carissime Donders, qui quam vis me prior 

 facultati adscriptus, mecum tanien facultatis nostrae minimus natu es. 

 Sit aetas, par utriusque nostrum, ratio, cur pariter quoque et conjunctis 

 viribus agamus ; quumque me in via ad honores praeiveris , de multis 

 quoque mihi praeire et poteris et voles. Ita enim fore, propter arnicitiam, 

 quae inter nos intercessit, existimo, quam ut antea magni feci, sic in 

 posterum quoque faciam: sim contra Tibi et ego gratus amicus! 



