110 L. C. VAJT GOUDOEVER 



plissimi, ne admodum Vos fallat, quoad possum studebo. Utinam mihi 

 vires suppeditent ut dignum me praestem exspectationibus vestris. Scio 

 equidem et probe sentio mihi multa deesse , sed eo majori teneor desiderio 

 addendi ea , quae adhuc in me desiderantur ; cui desiderio , quo semper 

 flagrabar, quum jam opera vestra satisfaciendi locus raihi datus sit, Vobis 

 per totam vitam gratias agere me jubebit mens laetis exspectationibus 

 plena. Etiamnunc tamen vestrara imploro indulgentiam , nee frustra me 

 implorare autumo. Locus enim, in quo me collocastis, istiusmodi est, ut 

 nisi pedetentim progressus faceremus, doctrinae copiam continenter auge- 

 remus, meliora inveniremus et ingenium nostrum in dies excoleremus, 

 ludibrio essemus iis, quos instituere nos oportet. 



Quodsi tabernaculum vitae in disciplinarum studiis ponere, aliis prodesse 

 potuero, vestrae munificientiae , Viri Amplissimi, id me debere ex animo 

 profitebor; Vobis vitae meae felicitatem debebo, quum me honorifico mu- 

 nere ornaveritis, quo nihil, fateor, mihi optatius vel fuit, vel hodie est. 



Quod munus ut honorificum est accipere, sic honorificentius est digne 

 probeque gerere: atque equidem munere, quo me decorastis, ita fungi 

 studebo, ut quum jam in praesenti dignus judicer fide vestra, in posterum 

 cum benevolentia vestra favorem ainicitiamque mereri videar ! 



Jam ad Vos me converto , Viri Clarissimi , jam Collegae mei aestumatis- 

 simi, quondam, pro parte saltern, per longius breviusve temporis spatium 

 Praeceptores carissimi! Credite me cum reverentia quaclam dulce mihi 

 illud Collegae nomen effari. Accipite quaeso cum benevolentia recens 

 collegio vestro adscriptum! Quid? Benevolentiam erga me vestram invocem ? 

 Praeteritorum me immemorem jure dixissetis, si Vos mihi propitios esse 

 vellem, deque futuris vota facerem. Maneat precor idem vester erga me 

 animus; benevolentia ista dignum me gerere assidue, credite, conabor. 



Gratus me animus cogit inprimis Vos alloqui , Viri Clarissimi , qui quon- 

 dam mihi dilecti Praeceptores fuistis, et in quorum me numerum jam 

 relatum video. Saluberrimos fructus, quos ex institutione vestra discipulus 

 percepi , collega non sum obliturus , sed pluris , si fieri poterit , aestimaturus 

 sum; mihi vestro discipulo et multa quotidie addiscere cupienti auxilium 

 vestrum ne denegete. Utinam semper Vos, Viri Clarissimi, benignos non 

 tantum Collegas sed etiam Praeceptores inveniam! 



