R A T I O. 109 



proposition .Iliad temporis lapsu, bene eniia scio hoc in praesenti fieri 

 nequire , revera locum habeat. 



Hucusque in serie lectionum in academia nostra habendarum nulla 

 nientio facta est de morbis mulierum ct infantum, sed cuivis relinquebatur 

 ut semet ipsum, quantum posset, exerceret. Etiamsi dictae medicinae 

 partes non ad meam provinciam pertineant, si stricto ac vulgari sensu 

 accipitur , pertinent omnino ad earn liberiori et ampliori sensu acceptam ; 

 et revera omnia, quae turn mulierem spectant, turn propriam muliebrem 

 vitam, ad obstetricatorem omnino pertinent; nee minoris momenti isti morbi 

 sunt, qui prorsus aut praesertim saltern infantili aetati proprii sunt. 

 Utraque morborum species digna omnino est , quae separatini tractetur , ad 

 quod faciendum vires mihi sufficiant opto. 



Multa profecto requirentur ad obtinenduin institutum turn chirurgicum, 

 tum obstetricium , quale supra depinxi; sumtus, ut per se patet, majores 

 fient , fructus autem , quos tune feret institutio , horum omnium optima 

 plenaque remuneratio erunt; et si a summa in patria potestate mutationes 

 istae obtineri nequeunt, quandoquidem ab ista potestate subsidia pecuniaria 

 niajora concedi non possunt , tune Rheno-Trajectini incolae , speramus sed 

 exspectamus siinul, ostendent scientias se doctrinasque magno pretio habere, 

 atque semper paratos esse tarn urbis saluti, quam academiae, quae nunc 

 per duo jam saecula floruerit , quantum possint prospicere. 



Ex intima animi convictione ea, quae supra locutus sum, dixi; aperte 

 ac libere, quae nobis desunt, ostendi, et, quantum potui, indicavi remedia, 

 quibus deficienti succurrere possirnus. Veritati me, quantum scio, fidelem 

 semper praestiti; nemini ingrata sit veritas. 



Eorum , quae hac occasione dicere mihi proposui, restat altera pars 

 eaque sane gratissima. Quidni enim Vos, Viri Amplissimi, lubenter com- 

 pellarem, utpote qui me muneri, quod gero, parem judicastis, Regique 

 me ut crearer commendare voluistis! Sentio muneris meis humeris impositi 

 gravitatem , scio multa a me expeti , quorum peritia usu tantuin et expe- 

 rientia comparatur, et quibus rite docendis maturior aetas quam mea magis 

 fortasse par esset. Vel sic tarnen spes, quam in me posuistis Viri Am- 



