R A T I 0. 87 



: He, /:-r 



Est vero praeterea de eo laetandum, quod ipsi Academiae Studios! plu- 

 rima ediderint documenta, satis probanda. Sunt sane bona mixta malis in 

 tanta juvenum frequentia, imprimis hac nostra aetate, neque vitia et errores 

 desunt prorsus a vita academica ; vel sic tamen his opponenda alia meliora. 

 Quo tempore alibi arma caperent Juvenes academici, ut patriae turbarent 

 ordinem , Vos hoc anno arma deposuistis , suscepta ilia antea , ubi , insanis studiis 

 ne turbaretur ordo publicus, vobis item cum ceteris civibus cavendum videbatur. 



Vestram erga Patriam et Regem signih'castis animum, cum luctum de 

 morte Regis vestes indicarent; atque deinceps, ubi delegates vestros misistis 

 ad Regem Guilielmum III, significaturos , quali ardore in Patriam et 

 Regem feratur juventus nostra academica. 



Vestrum erga hujus urbis cives, matronas, puellas maxime, significastis 

 animum, cum honesto admodum concentu musico illarum exhilareretis 

 animos, et pulcri studia harmonice excitaretis, etiam ludis gymnasticis 

 olympicis fere dicam,' in quibus probarunt nonnulli, quid valerent humeri, 

 quidve ferre recusarent. Quin et nuperrime vestras adjecistis symbolas, 

 egregiae mentis testes, ad sublevandam miseriam nostratium, aquarum 

 colluvie oppressorum. 



Imprimis vero, quod majus est, studiorum assiduitate et morum sinceri- 

 tate multi sese Praeceptoribus perquam commendarunt. Neque reticere 

 velim erga disciplinas ardorem, quern solenniter testati sunt Chemiae 

 studiosi. Vos enim, procul dubio non adeo ducti aevi nostri communi 

 quodam ardore, (dicam an furore?) ubivis monumenta ponendi, aut ingenii 

 humani cultui altaria struendi , verum potius incensi disciplinae vestrae 

 amore in splendidissimo vestro laboratorio chemico Berzelii imaginem 

 Muldero vestro obtulistis. Sit illud omen, disciplinarum causam vobis 

 curae cordiquc esse, atque quotidie vos doceat Berzelii imago vera per- 

 sequi indefessa industria , neque ab iis abripi vulgari hominum sententia , 

 neque temerariis aevi commentis. 



Ad metam fere accessimus. Quippe unum tantum mihi superest officium,' 

 cui lubentissime satisfacio, ut Magistratum academicum iterum deponam 

 illudque conferam in successorem designatum. 



