O R A T I 0. 83 



Illius tamen initium tristissimo fato insigne fuit. Mecum reputatis, 

 V. Ampl. et Clar. , diem vicesimum sextura Martii anni superioris , quo 

 intra parietes Senaculi nostri academic!, in consessu Senatus amplissimi, 

 nrihi traderetur Rectionis munus. Festum enim diem Academiae celebrare 

 non licuit. Lugebat Patria optimum Regem, Guilielmum II , paucos 

 ante dies exstinctum. Ante exacta funeralia festum agere publicum, nee 

 licuit, nee placuit ulli. Quam in me contulerat provinciam Guilielmus II, 

 sub ejus filio et successore Guilielmo III, suscepi. Postea autem die 

 vicesimo quarto Maji demum festum celebratum academicum, praeeunte 

 Clar. de Fr emery, superioris anni Rectore Magnifico. Mox vero novum 

 Regem Senatus nomine salutatum iverunt Rector et Assessores. Quali sit 

 Academia nostra animo erga Patriam et Regem aperte Ipsi significavimus ; 

 quali vero Ipse feratur ardore promovendarum disciplinarum et tuendarum 

 Acadeniiarum , veluti primarii regiae coronae ornamenti, Ipsi haereditarii , 

 quo est candore affirmavit Rex augustissimus , quaeque tune verbis expres- 

 sit, haec deinceps significavit ipso inaugurationis die, quo Clar. Mulderum 

 Decurionem , Cl. Boumannum Equitem Leonis Nederlandici creavit, quos 

 quidem Decurionum honores et turn et brevi post contulit in viros Ampl. 

 Golsteinium et Ravium, de patria et foro rneritissimis , uti et in ipsum 

 Ilectorem magnificum. Regi nostro vitam viresque conservet et augeat Deus 

 O. M. , quo favente, Rege Guilielmo III, diu floreat Nederlandia ! 



Est praeterea, ut Deo summas agamus gratias, quod vehementissimus 

 ille morbus, qui superior! anno in patria et hac nostra in urbe dirissime 

 saeviit, intactam praeterierit Academiarn. Reputetis, Aud. tristissimos 

 illos dies, quibus afflicta erat admodum Patria, ob. millenorum luctum ad 

 angustias plane redacta: quibus angelus mortis, supremi Dei in hisce terris 

 nuncius, urbes visitaret et vicos, quaquaversus cujuscunque aetatis, sexus, 

 conditionis homines, ad sepulcrum rapiens. Benignissime tamen Academiae 

 nostrae cavit Deus, qui Curatores, Professores, Studiosos salvos sospitesque 

 omnes servavit. Ad Academiae limina accedere videbatur Cholera , cum 

 praestantissimum juvenem, Engelbertum Marinum van Ysendyk, 

 vixdum per aliquot horas e stadio academico egressum, dirissima morte 

 raperet. Miseremur omnes afflictos parentes, qui vix filium, instituta 



11* 



