R A T I 0. 69 



admodum et dubia erat conditio , maxime nata e mira ilia volubilitate , 

 qua sibi invicem successerunt leges fundamentales , atque ex immutatA 

 semel iterumque Patriae formA et regiininis ratione. Evanuerat non tantum 

 jam antea Belgii foederati Respublica, inter gentes clarissima; sed vero 

 evanuit item mox Batava ilia, quae antique satis nomine dicebatur a viris, 

 nova quaeque sectantibus. Jam gens Napoleontica Nederlandiam regebat , 

 animosque ita depresses tenuit, ut sub ipso Ludovico Rege, multis 

 nominibus erga nostrates laudando, minus alacri animo versari viderentur, 

 uti alii, ita ipsi etiam Theologi bene multi; in his, quod mirandum, 

 potissirnum juniores illi. Quod quideiu obstaculum augebatur in dies, 

 quo tempore Patria, atrocissimo Nap o Icon tis jugo submissa, Franco- 

 gallici Imperii vastissimi alluvies diceretur. Quorninus vero extrinsecus 

 somno .oppressa videretur Theologia, caverunt Societates theologicae, Tey- 

 leriana, Hagana, Stolpiana, itemque privatus Professor urn in musaeis et 

 scholis indefessus labor, qui eos, velut in horrea, condiderunt thesauros, 

 quos, paucis admodum exceptis Theologis, Censurae Napoleonticae sub- 

 mittere recusarunt plerique. 



Nova vero lux affulsit tandem Theologiae ! Quippe litterae et disciplinae , 

 a tyrannide alienae, flagranti ducuntur libertatis arbore. Vix igitur diris- 

 sinio excusso jugo et restituta libertate in regno Nederlandico , quid mirum 

 praeparatam jam in media ilia temporum injuria liberalioris Theologiae 

 comniutationem , e musaeis privatisque scholis in publicum processisse? 

 Ecce ! novo vigore prodeunt disciplinae theologicae , in Ephemeridibus theo- 

 logicis , id temporis classicis , latiorem sibi aperiuntes exspatiandi campum. 

 Exarserunt . in dies una cum libertatis ardore , qui gentem nostram occupa- 

 vit, liberalioris Theologiae studia, publice celebrata e Leidensi cathedra a 

 Clarissio, justisque suis terminis prudenter comprehensa. Hue autem 

 profecto baud parum valuit sublatum schisma, quod antea disciplinarum 

 theologicarum in diversis Protestantium familiis cultores separates tenuerat. 

 Hi enim in media sententiarum diversitate, Theologiam cornmunis esse 

 juris advertentes , pari ardore in earn incubuerunt , singulisque sentiendi 

 libertatem de rebus dogmaticis lubenter concedentes , fraterno disciplinae 

 vinculo conjungebantur. Quos fecerant in Teutonia hae disciplinae pro- 



