60 H. J. ROYAARDS 



aetatem, Neque tamen recentiorum gentium historia phaenomenon nobis 

 spectandum praebuit, quod paucorum intra mensium dierumve spatium 

 talem tantamque peperit rerum conturbationem , quantam annus hujus 

 saeculi quadragesimus octavus. 



Movebatur Gallia , ubi velut fulininis ictu turbata rerum politicarum 

 conditio regnumque eversum , quod splendore Galliam ornaverat , inque 

 mediis procellis agitatisque hominum inentibus, uno temporis articulo, 

 Respublica condita , colluctans ab incunabulis inde cum Socialism! et Com- 

 muuismi insanis simul et horrendis conatibus. Mota vero Gallia omnis 

 fremere Europa. Caput iterum extulit in '1 ^eutonid anarchia , ut quorsum 

 se verterent homines, securitatis politicae et tranquillitatis studiosi, nesci- 

 rent plane. Surrexit Italia et, democraticis aevi studiis Hierarchiae mini- 

 tans, Papam fugavit ipsaque Respublicas condidit, quariun praecipuam ipsi 

 Rerumpublicarum in Europa auctores, Franco-Galli , evertere haud erubue- 

 runt. Surrexerunt Teutons?,, tremenda anarchia Imperatori, Regibus, 

 Principibusque pavorem et metum incutientes, quaeque postulabant ex- 

 asperatae gentes, mox, veluti vi coacti, iis concesserunt Principes; vel 

 adeo regnum, quod occupabant, quam citissime possent, abdicarunt. Omnis 

 ferme agitabatur Europa, et, penitus quassata, fundamentis suis vacillare 

 videbatur, adeo ut intra paucorum mensium dierumve spatium novam 

 periodum ingressa videretur recentiorum gentium historia. 



Quorsum haec ducant, quidve futurum sit hoc nostro tempore, augurari 

 nondum licet. Illud tamen constat , principia quaedam extrinsecus prodiisse , 

 quae haud adeo facile gentes sibi ereptum iri sinent. Hactenus sane in multis 

 pari rerum conditione versamur hodie, qua versabamur hoc saeculo ineunte. 



Verum non civitatum tantum, ipsa item Religionis et Ecclesiae conditio 

 vehementer fuit turbata, quassata adeo. Quae enim fuit, ineunte hoc 

 saeculo, rerum conditio, hanc majori vi hoc uostro animadverthnus tem- 

 pore. Religionem Christianam vim fere vitalern novimus Europae recen- 

 tioris, quae tarn alias egit in gentibus Neo-Europaeis radices, ut sane 

 nulla hominum vi neque ingenio evelli queat. Mater ilia exstitit cultus 

 Europaei, ipsiusque elementa arctissime hodieque cohaerent cum gentium 

 Europaearum institutis , moribus , legibus ; adeo quidem , ut oppugnata ilia , 



