22 G. C. B. SURINGAR 



medicorum scriptis maiorumque nostrorum institutis atque inventis, metus 

 est, ne saepissime incerti haereamus. Etenim inter utrumque, quern 

 vocavimus, historiae et naturae librum hanc quoque communionem adesse 

 scimus, ut ex eadem re, ex eadem observatione , ex eodem experimento 

 argumenta subinde diversissima peti videamus. Quod ubi fit, quomodo 

 assequi poterinius veritatem, nisi testimonia potius ponderanda quani 

 nunieranda esse sciamus? 



Intelligitis A. A. H. H. earn, qua medicus indiget, naturae explorationein 

 et cognitionem minime absolvi eo, ut diligenter cognoscamus aliorum de 

 rebus sibi observatis testimonia, et ut ipsi sedulo observemus, aut expe- 

 riundo extricemus, quae natura vel sensibus nostris ultro offerat, vel 

 recondita servet, sed alterum accedere debere scientiae adminiculum, ut 

 videlicet eorum, quae invenerimus, nexum videamus mutuasque necessitu- 

 dines , utque uniuscuiusque rei , totiusque , quod contemplamur , rerum 

 tuiiversi rationem aliquam assequamur probabilem. Itaque in rebus quoque 

 medicis philosophari oportet , id est , exculto iudicio sive ingenio critico 

 opus est, ne in rebus singularibus ordinandis, inter se. comparandis et 

 probabiliter explicandis erremus gravissime. Hoc eniiu mentis lumine 

 carentibus , quo demum modo nobis scire liceret , quam fidem sensuum 

 testimonio haberi oporteat, quae sit veri falsique nota in aestimanda 

 scriptorum auctoritate , quis sit nexus rerum , quas ipsi vidimus aut viderunt 

 alii, qua cautione opus sit ne fallamur, ubi ex effectibus causas rerum 

 eruere conamur, aut ubi per inductionem ex specialibus ad generalium 

 notitiam pervenire cupimus? Quodsi contra sana et sobria, quae a sensu 

 communi orditur, philosophia veritatis inveniendae muniat viam, medicus 

 filum sibi nactus videbitur, quo ex ambagibus, in quas aut suarurn aut 

 alienarum observationum dissensu ducitur, feliciter sese expediat et, in 

 viam rectam reductus, finem sibi propositum assequatur, in suum aliorum - 

 que commodum. 



Tandem, neque haec doctrinae et eruditionis infima laus est, literas 

 liaberi oportet morum et hunianitatis magistras, turn etiam in ipsa artis 

 factitatione , ubi in medias hominum calamitates ducimur, gratum animi 

 solatium et oblectamentum. Tune igitur censes, dixerit fortasse quispiam, 



