306 D. I. VAN LENNEP 



opportunitate alliciant. et invitent. Faventia sic iis studiis tempera me iuvene 

 fuerunt in hac urbe vel hinc maxime , quod eius turn Gjmnasio praeerat 

 RICIIEVS VAN OMMEREN, vir natura factus ad illarum amorein literarum in 

 iuvenum animis excitandum alcndumque. Ex eius disciplina profectos 

 schola excipiebat WYTTENBACHII, quern audientes statim capiebantur exi- 

 mia, qua valebat ille, ubertim atque eleganter Latine loquendi facultate, 

 insignique in eius orationibus et lectionibus sermonis, velut Attico sale 

 conditi, lepore, urbanitate, suavitate. Nee latebat eos flunicn id, quod 

 mirabantur, eloquentiae non nisi unum fontem babuisse adsiduam ac dili- 

 gentem veterum auctorum Graecorum Latinorumque lectiouern, sibique, 

 si ad tale quid etiam ipsi adspirare vellent, eosdem auctores item diurna 

 nocturnaque manu versandos esse. Id agentes lubentissime in faimliarita- 

 tem suam recipiebat HIERONYMVS BOSCHIVS , vir turn optimus ipse et 

 optimo cuique favens, turn incredibili quodam in veteres literas amore 

 ardens. Erat huic in ore semper HOSIERVS. Vt HOMERVM inprimis lege- 

 rent, adsiduus suis illis familiaribus auctor erat. Sed, qui esset ipse ad 

 Latina carmina condenda uberis ac felicis venae poeta, libenter etiam cum 

 iuvenum iis , quos aliquid in hoc genere tentantes auimadverterat (erant 

 autem ex OMMERENI discipulis complures) ita de ea re disserebat , ut optimis 

 eos monitis et consiliis instrueret; quos Augusti seculi poetas praecipue 

 ad imitationem sibi proponere deberent; qui recentiorum hac imitatione 

 maximam essent laudem adepti, indicans. Turn introductis in bibliothecam 

 suam , quam veteris literaturae h'bris in omni genere instructissimam ha- 

 bebat, saepe editionem laudati ab ipso poe'tae vel optimam vel rariorem 

 rnonstrabat, qua occasione cupide illi oculos circumferentes et in tantis 

 eius bibliothecae opibus modo hunc modo ilium librum eximie notantes, 

 deque eo BOSCHIVM compellantes , ab humanissimo viro tale semper re- 

 sponsum accipiebant, ut ad pleniorern libri notitiam nihil porro desideran- 

 tes, de hoc solum essent solliciti, quomodo simile exemplum eius sibi 

 aliquando compararent. Itaque, quoties publica tah'uin librorum auctio 

 fieret, eo semper magnus erat studiosorum iuvenum concursus, magnum ibi 

 licitantium certamen, maximum eius, qui optatum librum sibi cornparasset, 

 gaudium , eiusderu postea quoque in eo quasi triumphantis , fortunamque 

 suam iactantis in conventu sodalium private, quales certis diebus frequentes 



