R A T I 0. SO 9 



hoc Auditorium BVRMANNI SECVNDI carminibus, spcrantesque illi, fore, ut 

 per me, qui iam semel iterumque iuvenis aliquid huius generis edidissem, 

 studia ilia- denuo hie excitarentur. Nee voluntas in earn rem mihi defuit. 

 Sed iam minus ei favebant tempora. Scilicet, non item ut BOSCHIVS, iis 

 se exercitiis fautorem praebuerat WYTTENBACHIVS , neque, ut OMMERENVS, 

 huic in Gymnasii regimine succedens, ceterum doctus vir, HANA. Ita 

 parum ad ea praeparati erant iuvenes. Turn is erat rei publicae status , 

 qui magis hominum auimos ad gravioris et seriae doctrinae praesidia ac 

 solatia, quam ad poetici cuiuscunque lusus oblectamenta converteret. Fuit 

 igitur mihi quoque ratio temporum habenda, et, quo ilia duceret, eo ma- 

 xime dirigendus institutionis meae cursus. Attamen et pangendo ipse car- 

 mina subinde exemplo praeivi et poiitas Latinos veteres cum discipulis 

 tractando non destiti hos ad amandum admirandumque illos instituere , qui 

 forte sic etiam ad imitandum eos impellerentur. Sed hoc quidem raro 

 factum est. Accessit, quod, quae diu in hac urbe Latinis versibus favorem 

 conciliaverat mitis et officiosa Musa BOSCHII, morte huius conticuerat, 

 quodque Leida pariter strenuum Latinae poeseos cultorem ac patronum 

 amiserat obitu SANTENII, mutatusque etiam ibi fuerat studiorum et insti- 

 tutionis cursus moderante eum WYTTENBACHIO. Neque postea ad instau- 

 randa ilia poetica exercitia monitis et exemplo PEERLKAMPIVS Vir Cl. plus 

 Leidae valuit, quam ego Amstelodami, frustraque eleganti scriptione de 

 male vcylecto Latinae poeseos studio questus est vir egregius, qui diu col- 

 lega mihi fuit coniunctissimus, HERMANNVS BOSSCUA; estque etiam aliis in 

 terris studii genus hoc res perie intermortua, quam neque refocillare aclhuc 

 potuit, quod lo. HENR. HOEVFFTIVS, ipse, dum in vivis erat, vir in eo 

 genere primaritis, Regio Institute iiostro pecuniam legavit, unde praemio 

 proposito quotannis ad certanduin carmine Latino invitarentur tarn exteri 

 quam cives. 



Sed fortasse quaeret ex me aliquis : cur tamdiu huic rei immoraris ? Cui 

 poeticum ingenium est , is in sua se potius vigente adhuc lingua exerceat , 

 quarn in extera et antiquata. Putasne istud exercitium si negligatur, ali- 

 quid detriment! capere humaniores , quas tueris , literas ? Puto equidem 

 omnino. Quid enim ? Vt in arte Musica qui aliquatenus se exercuit , 

 quamvis non in tantum profecerit, ut ipse auditu dignum aliquid proferre 



