314 D. I. VAN LENNEP 



ei cives meos, quamvis, quod doleo, iam exempla huius rei in patria 

 nostra exstent. Difficile est homini extero linguae Gallicae proprietatem 

 et elegantiam ita prorsus assequi, ut sua Gallorum sermone scripta ipsis 

 probet; difficilius, si mandatum eidem sit in Latinis literis tractandis ita 

 versari, ut illius h'nguae proprietatem et elegantiam probe adseeutum se 

 ostendat. Qui simul et hoc et illud venatur, in periculum venit, ut 

 neutnun assequatur. Ad earn quidem Latini sermonis peritiam adsequen- 

 dam non sine multo studio et exercitio perveniri potest. Exercitium dico 

 scribendi Latine et in commercio cum eruditis vel erudiendis quotidianum 

 fere eius linguae usum, quae cum negligant ac pene damnent Galli, 

 quorum ceterum multi sunt hodie in multis veteris literaturae partibus, 

 historia, antiquitatibus, inscriptionibus , re numismatica peregregie versati, 

 vereor, ut vel si velint, possint amplius bene et proprie Latine scribere, 

 quod ipsum indicio sit, sensum et intellectum Latinae turn proprietatis , 

 turn elegantiae non nisi imperfectum illos habere, cui consequens est, ut 

 etiam in tractandis Latinis auctoribus sensim hebetiores fiant ad percipien- 

 dum, sicubi forte in horum contextu, librariorum stupore, peccatum sit; 

 minus etiam apti ad corrigendum istiusmodi vitium, vel ad probabiliter 

 supplendum, quod per lacunam Codicis interciderit. Valet enim hie idem, 

 quod supra de male neglecto Latinae poeseos studio dicens indicavi. Neque 

 tamen critica ars super antiquis scriptoribus hodie minus quam antea exercetur. 

 Immo plures nunc cupidius saepe, quam prudentius in earn involant, nova 

 plerique ratione procedentes. Scilicet olim Viri Docti id agebant, ut affectis 

 veterum auctorum locis remedium afferre conarentur ex consultis collatisque 

 MSS. Codicibus optimam lectionem seligendo, vel, siparum adiumenti Codices 

 offerrent, quid ab Auctore profectum esset, probabiliter sua quisque ingenii 

 dote coniiciendo, modesteque coniecturam earn proponendo bene sic de literis 

 mererentur. Hac ratione exercendi criticam magnum quondam sibi nomen 

 peperit e Brittannis BENTLEIVS, magnam meritamque famam sibi nostrates 

 HEINSII BVRMANNIQVE , HEMSTERHVSIVS , VALCKENARIVS , alii, quos secuti 

 RVHNKENIVS et WYTTENBACHIVS. Sed recentiores , cum emendandi occasionem 

 sibi ab heroibus illis fere praereptam videant et tamen ipsi quoque criticam 

 factitando gloriam sibi quaerere studeant , earn venantur haud iam emen- 

 dando, sed amputando, resecantes in auctore plurima hanc unam saepe 



