R A T I 0. 315 



ob causam; quod ilia non aeque splendent ac cetera; quasi in poetarum , 

 qui nunc sunt, carminibus par sit omnium splendor, vel, ut hoc utar, 

 primarii inter Tragicos Gallos CORNEI.II fabula AGESILAVS, non sit COR- 

 NELII , quod CINNAM eius maiestate non aequet. Modestiores veteres Critici 

 Alexandrini, quos in Homeri carminibus suspectos versus habebant, con- 

 tenti erant obelo notare, ceterum eos in exemplis suis relinquebant. HORA- 

 TIVS HOMERYM aliquando dormitare indignatus, sic in dormitante tamen 

 HOMERVM agnoscebat. Postea ipsi HORATIO unum alterumque locum ab- 

 iudicans BENTLEIVS, satis habuit illos, ut suspectos, unicis includere. At 

 recentiores, quae ipsis minus placent, saepe statim eliminare non verentur. 

 Memini in Graecis scholis molestiam aliquoties mini parere , quod tra- 

 ctandos a me veteris poe'tae versus frustra discipuli in editione , qua uteban- 

 tur, BRVNCKII quaererent, quippe eliminates ab eo. Et tamen adhuc; 

 modum aliquem in hac re servavit BRVNCKIVS , eratque hie minime con- 

 temnendus ingenio doctrinaque vir. Hoc seculo demum magis magisque , 

 in Gerrnania maxime , invaluit ilia baud temere ab indignante WYTTEN- 

 BACHIO dicta ventosa ac pene procellosa critica, nihil ferine in veterum 

 scriptis certum ac stabile relinquens; mutando, transponendo , resecando 

 mira audacia ac protervitate in iis grassans. Et videri volunt sic se veros 

 nobis veteres auctores restituere, qui si reviviscerent , in isto recentiorum 

 foetu ne umbram quidem sui agnituri essent. Non sic bene bonis literis 

 consulitur, neque in hoc sane, ut felix, praedicanda mihi videtur earum 

 hoc tempore fortuna. Sunt, fateor, aliorum minus absurdi in hoc genere 

 lusus , quique placeant ut amoeni in ludente ingenii documenta. Attamen 

 ad promovenda humaniorum literarum studia parurn iis inest bonae frugis. 

 Retardat eadem, in tironibus duntaxat, omnis morosior critica, quod illis 

 iter ingredientibus nimis crebro scrupulos obiicit, ubi potius ad progredien- 

 dum impellendi erant explanata iis quam maxime via monstratisque offeren- 

 tibus se ibi plurimis, aspectu dulcibus, venustis, pulcris, ad usum fruc- 

 tumque vitae opportunis, comrnodis. Esse mihi videtur etiam hoc aetatis 

 nostrae malum, quod multi Viri Docti meritoque in literis auc.toritatem 

 nacti procliviores sunt ad detrahenduin de Veterum laudibus, ut cum Cice- 

 ronem in multis minus probandum arguunt. Quod tametsi pro parte non 

 temere dicitur, tamen nisi adiunctam habeat summi Oratoris commendationeni , 



40* 



