QUICUMQUE LITERARUM CURATIONE ILLUSTRES, DOCTRINAE 

 LAUDE CLARI, HONORUM AC MUNERUM DIGNITATE CON- 

 SPICUI, AUT DISCIPLINARUN STUDIO ADLECTI, HOC FESTO 

 DIE HIC ADESTIS, AUDITORES HUMANISSIMI! 



JNondum dimidium praeteriit lustri, a quo die ex hoc suggestu, 

 docendi munus auspicaturus , coram insigni auditorum frequentia verba 

 facerem. 



En iterum eundem, rectoris provinciam abdicantem, hunc in locum 

 dicendi causa prodeimtem. 



En iterum ovatorem exiguae sibi in dicendo facultatis conscium graviter 

 animo commotunr, quum hanc lectissimam spectatorum virorum coronam 

 circumspicit. 



Doctoris publici officium suscepturo nulla profecto de argumento, in 

 quo versarer , mentem subire potuit dubitatio. Est enim vetus neque 

 iniprobandus oratorum Academicorum mos, qui ex cathedra solenni ritu 

 docendi munus suscipiant, earn disciplinarum provinciam, ad quam tuen- 

 dam vocati sint, ita laudibus efferre, ut splendidissimo coetui persuadeant, 

 suam potissimum aetatem ad illud scientiae genus recte excolendum aptam 

 esse idoneamque. 



Nova quibus aucta sit ac ditata disciplina enumerare atque ostendere 

 adminicula, singulares sui temporis opportunitates exponere, quae ipsius 

 promoveant ac quasi provehant studiuni, rationem indicare unice sectan- 

 dam , vim denique atque efRcaciam , quam in aliis hutnanae scientiae par- 

 tibus exerceat, abunde explicare solent. 



