40 R. P. A. DOZY 



doordrongen zijn van onze nationaliteit, dan valt ook de Fransche 

 overweldiger !" 



Het was de tijd der Deutschthiiinelei , waarmee thans de Duitschers zelve 

 spotten, en te regt zegt Gervinus: ,,Hoe het nationale eergevoel door de 

 Nibelungen kan worden opgewekt, is mij een raadsel; en de verwachtingen, 

 die men daarvan in dit opzigt koesterde, konden slechts in een zoo opge- 

 wonden tijd als 1813, opkomen." Maar tevens moeten wij dankbaar 

 erkennen, dat in die dagen van enthousiasme , voor het eerst een fiksche 

 stoot werd gegeven aan de studie der Oud-Duitsche literatuur. Deze nani 

 nu plaats in de rij der wetenschappen ; en die nieuwe wetenschap lu'eld 

 zich niet alleen staande, toen het enthousiasme van 1813 lang was geweken, 

 maar zorgvuldig gekweekt door mannen als de beicle Grimms, Lachman en 

 Benecke, groeide zij weelig op en werd een stevige boom, die nu den 

 storm der tijden moedig trotseert. 



En hoe herleefde de Middeleeuwsche literatuur in Frankrijk? 



Een Bourbon regeerde weder. Terugkeer tot de Middeleeuwen ! was de 

 leus van den adel, en eene nieuwe school vorinde zich, die met geestdrift 

 de Middeleeuwsche literatuur beoefende, die bewonderde en tot model 

 koos. Neen, beweren anderen, neen, de romantieke school werd door 

 hetzelfde revolutionnaire principe bezield als de mannen van 89. Het was 

 een opstand tegen het bestaande en algemeen aangenomene; een opstand 

 tegen de meesters, die in de 17 e en 18 e eenw despotiek over de kunste- 

 naars hadden geheerscht, even als Lodewijk XIV en Lodewijk XV over 

 hunne onderdanen. - Wij zullen geene dezer twee meeningen uitsluitend 

 huldigen , en liever aannemen , dat de studie en navolging der Middel- 

 eeuwsche literatuur bij den een voortkwam uit reactie tegen de grondbe- 

 ginselen, in 89 gehuldigd, bij den ander, uit de toepassing dier grond- 

 beginselen op de literatuur. In beide gevallen zijn de bewegingen op het 

 politieke terrein, de oorzaak der herleving der Middeleeuwsche letterkunde 

 in Frankrijk. De strijd der klassieken en romantieken mag als geeindigd 

 beschouwd worden; beide partijen hebben het overdrevene barer theorien 

 ingezien; vele werken van den dag, die eens door eene coterie tot de 

 wolken werden verheven, zijn thans vergeten; maar wat blijft, het 

 zijn Raynouards werken, zijne Proveucaalsche Grammaire, zijn doorwrocht 



