176 J. H. PHILIPSE 



digen redenaar plagten te bezielen ! Om in kracht, gepastheid en sierlijk- 

 heid van taal te schitteren? Om u aangenamer en nuttiger te onderhouden? 

 O neen ! en dit moge mijnen ijdelen wensch bij u vcrontschuldigen : om 

 waardiger, dan ik thans vermag, eenen dierbaren en schoonen pligt te 

 vervullen, den pligt der dankbaarheid. 



Zoo rigte zich dan mijne rede in de eerste plaats tot u, edelgrootacht- 

 bare heeren , Staten van dit gewest ! Groot toch en boven alien lof ver- 

 heven moge de krachtige inspanning , de wijze beraming , de opoffering 

 van tonnen schats geweest zijn , door de stedelijke regering aangewend , 

 het meest welwillend en mild bestuur kent in het algemeen belang zijne 

 grenzen , en de kracht , en de wijsheid , en het vermogen dier edele man- 

 nen zouden nog zijn te kort geschoten , zonder uwe bereidwillige onder- 

 steuning , zonder uwe werkdadige ingeuomenheid met de wetenschappelijke 

 inrigting , welke meer dan twee eeuwen het sieraad was van stad en gewest. 

 Lof en dank en eere komt u daarvoor van ons alien toe. Lof en dank 

 uwen waardigen voorzitter en uwen gedeputeerden , onder wier voorlichting 

 en leiding , op wier voordragt , gij niet zijt teruggedeinsd om duizenden 

 en tienduizenden tot het edele doel te bestenimen, tot het volbrengen 

 van het schoone plan, waarvan wij nu de heerlijke uitkomst mogen 

 aanschouwen. 



En u, edele RENGERS! die gedurende meer dan twintig jaren in naam 

 des konings dit gewest met wijsheid hebt bestuurd, zijne belangen met 

 naauwgezetheid bevorderd, u, schoon afwezig, bieden wij thans met onzen 

 opregten dank ook onzen wecmoedigen afscheidsgroet. Ook als voorzittend 

 bestuurder onzer hoogeschool hebt gij u , na den dood van den schrandereu 

 SYPKENS, verdienstelijk gemaakt; en niet gering was uw aandeel in de 

 zorgen en beslommeringen ter gelegenheid van het stichten van dezen 

 nieuwen tempel der wetenschappen. Wij zvvijgen van uwe deugden ; 

 nederigheid toch en afkeerigheid van uiterlijken glans , was , bij getrouwe 

 pligtsbetrachting , bij uwen God uwe kroonc, bij de braven onder de 

 menschen uw grootste sieraad. Hoe raadselachtig is dikwijls voor den 

 eenvoudigen burger de politieke wijsheid van hen, in wier handen de spil 

 der regering zich beweegt! Maar dit weten wij, den braven ontgaat niet 

 immer de welverdiende hulde der erkentelijkheid , en dit mogen wij openlijk 



