174 J. H. PHILIPS E 



kogels toeduwen , gelijk eenmaal de wallen onzer stad getuigden ; of hij 

 snelt, soms met zijne leermeesters aau het hoofd, naar de grenzen, om 

 pal te staan voor de regten van het vaderland; maar hij trekt op onder 

 het Wilhelmus van Nassouwen, en die hem den Marseillaanschen marsch 

 willen voorbrullen, zijn hem een gruwel. Neen , de glorie, waarnaar deze 

 kinderen des vaderlands streven, is edeler en duurzamer. 



Curatoren van deze en under e Nederlandsche hooyescholen en athenaea! 

 het is mij immers vergund u eenvoudig bij dezen waren eeretitel aan te 

 spreken , lioogleeraren , geachte en bevriende ambtgenooten ! voorgangers 

 in al wat goed en schoon wordt gerekend in elke beschaafde maatschappij ! 

 o, welk eene eer is ons beschoren, onze zorgen, ons leven en onze geest- 

 vermogens te mogen wijden aan de vervulling van zulk eene heerlijke taak. 

 De Algoede verleene ons nevens den wil, die alien bezielt, ook steeds de 

 kracht en bekwaamheid , opdat wij met eenparigheid medewerken tot het 

 te zamensnoeren van dien band der eenigheid tusschen alle de Nederlandsche 

 gewesten; en zoo moge ook door ons toedoen de gansche natie hare loffe- 

 lijke ingenomenheid behouden voor hare wetenschappelijke inrigtingen! 



Ik bemerk, G. H! dat het meer dan tijd is, om tot dat gedeelte mijner 

 toespraak over te gaan, hetwelk de plegtigheid van den dag reeds vroeger 

 zoude gevorderd hebben , indien niet de rijkdom der stof den spreker als 

 overstelpt had en teruggehouden. Hij moge dan ook hierin bij u zijr.e 

 verschooning vinden. 



Het is ulieden bekend: aan al het goede, hier en elders onzen vader- 

 landschen hoogescholen te beurt gevallen, beantwoordde in geenen deele de 

 toestand en uitwendige vorm der gebouwen , aan de dienst der wetenschap 

 toegewijd. In Groningen althans lieten deze zeer veel te wenschen over, 

 ja zelfs, na het vervallen van de Broederen- of Academiekerk , was er in 

 de daad gebrek aan eene behoorlijke plaats, ter viering onzer Acadcmische 

 plegtigheden. Gij herinnert u die, wel door ouderdom eerwaardige , maar 

 onaanzienlijke kloostergebouwen , met hunne gescheurde wanden nog 

 huivert menig gevoelig gestel bij de bloote herinnering! met hunne 



