170 J. H. PHILIPSE 



keningen op de reeds aangehaalde redevoering van den ons alien nog zoo 

 dierbaren FEITH, van dien achtbaren geleerde, wiens laatste werkje nog 

 van zijne liefde en ingenomenheid voor onze hoogeschool getuigde , en gij 

 zult u ligtelijk overtuigen, dat ook op de Groningsche hoogeschool en hare 

 geschiedenis grootendeels kan worden toegepast , al wat de verdienstelijke 

 Hoogleeraar HOLTIUS, vroeger mede een sieraad onzer academic, in eene 

 rectorale redevoering, in 1836 te Utrecht gehouden l ) , zeide over de edele 

 en mime inzigten onzer voorouders , bij het stichten en uitbreiden hunner 

 hoogescholen. Voorzeker, men mag onze oud-vaderlandsche iustellingen 

 voor hooger onderwijs gerustelijk vergelijken met die, welke reeds elders 

 bestonden. Slaafsche dwang en tucht, eeuzijdige en bekrompen voorkeur 

 voor landaard , of voor het eene of andere vak van kennis , waren van den 

 beginne af gelukkig vermeden. Neen, er nicest vrijheid en leven zijn, 

 slechts door behoorlijk gezag geregeld, zouden de wetenschappen zich 

 kunnen ontwikkelen, en bij leeraars en kweekelingen liefde en geestdrift 

 voor het schoone en goede doen ontstaan. 



En dan die schoone en edele grondtrckken van het bestuur der achtbare 

 en doorgaans hoogst kundige mannen, welke als curatoren hare belangeu 

 behartigden; die zelfstancligheid in hunne keuze der hoogleeraren , en die 

 onbekronipene toelating, wat zeg ik, die dringeude uitnoodiging van al wat 

 in de beschaafde en geleerde wereld uitblonk door ware verdiensteu ; zoude 

 men, dit alles opmerkende, verwonderd kunrien vragen, waarom toch onze 

 vaderlandsche academien vroeger in het rijk der wetenschappen zoo zeer 

 hebben geschitterd, dat de grootste geleerden het zich tot eere rekenden, 

 zich aan haar te verbinden, en de vreerndeling met eerbied vervuld werd 

 voor het , in getal van inwoners wel onaanzieulijke , maar in degelijkheid 

 van volksaard, en in het goede en edele zeker niet onbeduidende Nederland? 



Zouden wij ook reden hebben om ons aan het voorbeeld onzer vaderen 

 te spiegelen? Schitterende roem immers, ook bij den vreerndeling, was 

 het gevolg, niet het doel hunner pogingen: en voorts, oni ook dit met 

 een woord te vermelden, zij waren genoeg vertrouwd met den innigen 



') A. C. HOLTIUS, Oratio de llleralitate majonm nosirorum, quae Academiis itislituendi* 

 migendisjue coijnila est, Tr. a. Kh. 1836. 



