REDEVOERING. 79 



in den wedijvcr, oin daarnaar te jagen, voel ik de kracht in mij oni U 

 op zijde te streven! 



LIEVE VADER, wiens tegenwoordigheid mij dezen feestdag zoo onuit- 

 sprekelijk gelukkig maakt, ook tot U wil ik een woord rigten. Gij hebt 

 mij opgevoed in de vreeze des Heeren. Alle zorgen, alle inspanning, alle 

 opoffering hebt gij gering geacht om uwen zoon tot een nuttig lid der 

 maatschappij te vormen. Gij hebt niet opgehouden mij met raad en hulp 

 en waarschuwing en aansporing ter zijde te staan. Mijne vreugde en 

 mijnen konimer hebt gij gedeeld, en getrouw den strijd des levens met 

 inij gestreden. Dagelijks heb'ik U daarvoor in mijn hart gedankt; menig- 

 malen heb ik het in oogenblikken van vertrouwelijke ontboezeming uitge- 

 sproken. Nu is het mij behoefte en zaligheid, in het openbaar te erkenuen: 

 wat ik ben, ben ik door uwe liefde. Daar dringt zich voor mijne oogeu 

 de dag, waarop ik voor het eerst het ouderlijke huis verliet, om aan deze 

 zelfde plaats kennis te vergaderen. Uw laatste woord was, terwijl tranen 

 U langs de wangen vloeiden: //God zegene u, mijn zoon!" Zie, uwe bede 

 is verhoord. De goede God heeft rnij overvloedig gezegend, rnaar het 

 meest in U. Moge dit uur U eenige vergoeding geven voor hetgeen gij 

 mij gedaan hebt. Gij , wees mij nabij gelijk ge mij tot heden nabij waart. 

 Meer dan ooit gevoel ik behoefte aan uwen steuu, opdat ik niet onwaardig 

 bevonden worde de heerlijke roeping die mij is toebedeeld! 



EDELE JONGELINGEN, KWEEKELINGEN DER LEIDSCHE HOOGESCHOOL ! 

 Het harte slaat mij hoog, nu ik tot U spreke. Tot Uwe vorming mede 

 te werken, Avelk eene roeping! maar ook welk eene verantwoordelijkheid. 

 Gij bereidt U voor, om eenmaal de edelste betrekkingen in de maat- 

 schappij, welligt de hoogste waardigheden in den staat te bekleeden: en ik 

 zal U daarbij te hulpe zijn en voorlichten. In U ligt de toekomst des 

 vaderlands. O, dat noch gij noch ik dit immer vergeten. Laat U deze 

 gedachte onophoudelijk een prikkel zijn , om. met ernstigen wil te arbeiden 

 aan uwe eigene ontwikkeling, bedenkende, dat in den schoonen bloeitijd 

 des levens de vrucht zich zetten moet. Wat mij betreft , ook aan U , neen , 

 aan U he-t meest heb ik in deze ure mijn willen en mijn 'werken gewijd. 



