S E R M 0. 133 



matre foedere amoris ad suos quidem redierunt pristini Academiae alumni 

 ac sodales , nostros vero studiorura socios atque corumilitones , juvenes 

 ornatissirnos alacriter intermissa literarum et huiuanitatis studia repetere 

 gaudemus. Itaque bene habet! nee nos sane, collegae aestumatissimi ! 

 sumus defuturi , utpote bene memores , cam esse public! , quo fungimur , 

 officii rationem, ut, si quando in popularis hilaritatis communionem traha- 

 mur, mox ad seriora revocati, brevis gaudii horaeque mentis usuram im- 

 pensiore diligentia et iu juventutem Acadeniiam studio compensemus. 



Ad Rectoris autem munus deponendum antequam pergere liceat , in 

 recolenda anni mei memoria utinam ne a festis laetisque diebus ad 

 tristem revocarer commemorationein carissimorum capitum , quae cum Aca- 

 demiae universae , turn amicis nostris sociisque studiorum flebili morti 

 occubuere. At communem novistis , Auditores ! mortalitatis legem : quotus 

 quisque vero tarn animo levis , tarn importunus ac ferreus , quin vel in 

 maximis vitae praesentis jucunditatibus piae locum relinquat memoriae 

 defunctorum. Temperamentum igitur gaudii minium forte exsultantis do- 

 loremque salutarem ne recusemus. 



Decantatum a pueris tenemus , A. A ! sed elegans illud Horatianum : 



Pallida mors aequo pulsal pede pauperum tabernas 

 liegnmque turres. 



Abstineas , mors atra ! precor. Nondum eluximus heroem patriaeque 

 amantissimum GUILIELMUM Regem , jamque domi sunt Regiae duo filioli , 

 festivitate et oris suavitate insignes , parentum ocelli , patriae spes et amor : 

 namque illorum cui'a ad omnem quidem Regiae vitae elegantiam , neque 

 tarnen ad aulicas ineptias , verum ad virtutem vere patriam tenuis adhuc et 

 flexibilis ipsorum inform atur juventus. 



Aliter Sumino vitae Arbitro visum est : alterum de duobus lugent paren- 

 tes, lugent omnes patriae stirpisque Nassavicae amantissimi cives. Prae- 

 matura, ut nobis videtur, inorte exstinctus est mense Junio hujus anni 

 GUILIELMUS FRIDERICUS MAURITIUS, GUILIELMI III filius natu minor. Nos 

 quoque in doloris communionem venisse, non est quod dicam : illud vero 



