S E R M 0. 139 



vota , in quae concessit clarissimus HISSINK JANSEN , cui viro ob insignem 

 Chirurgiae peritiam Senatus Academicus quoque summos in hac arte honores 

 pro meritis decrevit. Sit vobis , viri conjunctissimi ! ad provectam usque , 

 quam vobis precaraur , aetatem omnis reliquae vitae perpetuum consortium , 

 atque, Deo favente, suavitatum domesticarum fons uberrimus! 



In laudes vestras iterum excurrere non juvat, collegae honoratissimi , 

 MATTHIA DE VKIES et JANE HISSINK JANSEN ! Cum in muneris vestri 

 auspiciis ex Academiae nostrae more palam significarem , quantam de vobis 

 spem concipere juberent hand vulgaria vestra in Philologiam atque Medi- 

 cinam merita, abunde, ni fallor, neque tamen invitus, officio dulcissimo 

 satisfeci. Nunc vero ' anni rccolens niemoriam eo impensius vobis de 

 inchoate munere gratulor omnium nomine qui Academiae nostrae bene 

 cupiunt, quo evidentius jam probavistis ,_ baud fallaci vos augurio ad nos 

 venisse. Orationibus quippe ad omnem doctrinae praestantiam et elegan- 

 tiam compositis , ac juventutis Academicae , quam magna cum laude et 

 comprobatione estis adgressi, institutione omnium exspectationem superavistis. 



Utinam vero, A. A! ne me haec commemorantem conturbaret acerrimi 

 doloris sensus cum utriusque viri accessione et auspiciis conjuncti. JANSENII 

 quippe , quantumvis nobis grata , praesentia hoc ipso die SEBASTIANI rebus 

 nostris non amplius inservientis vel invitis nobis suscitat desiderium ; 

 VRIESII nostri adspectus et frons parum laeta intimum ipsi inflictum vul- 

 nus arguit. Est tamen et hie ut saepe in adversis rebus insigne doloris 

 temperamentum ac solatium. Clarissimus SEBASTIAN enim honestam vaca- 

 tionem nactus a lectionibus Academicis, caeterisque quae adfectae sanitati 

 nocere solent incommodis , jam refectis prope viribus ad pristinum , quod 

 vix sperare ausi fuimus, animi vigorem revertitur, neque arti medicae vel 

 civitati nostrae consiliis, scriptis, multaque experientia prodesse desinit. 

 Utinam , vir amicissime ! diu nobis intersis , Deus autem reliquam tibi 

 tuisque vitam donis ad veram felicitatem efficacibus fortunet. Neque te, 

 aestumatissime J)E VRIES ! tuumque mentis vigorem fregit inopinatus ille 

 casus , qui te de vitae domesticae summa felicitate quasi fulminis ictu 

 dejecit. Pauci quidem feriae erant aestivae, aderamus collegae, 

 sed uti omnium tibi amorem jam concilia veras , ita nemo nostrum, tristi 

 allato nuncio de uxoris tuae juvenilis decessu, non intimo quoque pectore 



18* 



