162 J. H. PHILIPSE 



Denkt met, geeerden! dat ik te veel heb gezegd. De vruchten van zoo 

 veel goeds en edels zoekt men niet te vergeefs. In plaats der gruwelen , 

 elders gepleegd ten tijde der kerkhervorming en afschudding van het 

 Spaansche juk , ontmoet men in de geschiedenis van Groningen's toestand 

 in die dagen zoo veel verlichting bij regenten en burgerij , zoo veel ver- 

 draagzaamheid omtrent andersdenkenden , dat men met welgevallen deze 

 schoone bladzijden gadeslaat, ja dat haar verhaal, naar eenvoudige waar- 

 heid te boek gesteld, eene lofrede schijnt te bevatten 1 ). 



Maar moest dan zoo veel hoop op eene nog betere toekornst te vergeefs 

 worden opgevat? Immers, na het bekende verraad van RENNENBERG 

 zuchtte deze stad veertien bange jaren onder Spanjes dwingelandij. Geen 

 nood ! het goede zaad , in echt Nederlandsche harten eenmaal ontkiemd , 

 wordt niet gemakkelijk vernietigd, en in Gods raad was het anders 

 besloten. MAURITS en WILLEM LODEWIJK hergaven Groningen nog ter goe- 

 der ure aan het vaderland , waarvan het , wij oordeelen naar de gevolgen , 

 als academie-stad den luister moest verhoogen, en hetwelk het door vast- 

 beradenheid en dapperheid eenmaal van den rand des afgronds zoude redden. 



Studenten onzer hoogeschool ! het was eene goede gedachte , die u door 

 vaderlandsliefde en ingenomenheid met deze kweekschool van wetenschap 

 en godsvrucht werd ingegeven , toen gij het voornemen opvattedet om deze 

 gebeurtenis nog eens aan Groningen's verheugde burgerij voor oogen te stel- 

 len. Wij brengen u reeds voorloopig onzen dank voor uwe edele pogingen, 

 waarvan wij de waardige uitvoering met belangstelling te gemoet zien. 



Belangrijke dag in de geschiedenis dezer stad! Neen, het goede zaad, 

 eenmaal zoo rijkelijk uitgestrooid , hoezeer onderdrukt, bleek ook toen niet 

 geheel gestikt of uitgeroeid te zijn. De akker was vruchtbaar gebleven. 

 Mannen, als de wereldberoemde UBBO EMMIUS , zijn daar, of konien her- 

 waarts, om hem met zorg te bearbeiclen : en nu, ziet! van alle zijden 

 stroomt frissche levenslucht aan ; alles herleeft , en Groningen is spoedig 

 wederom wat het worden moest, vruchtbare kweekster van verdraagzaam- 

 heid, verlichting, kennis en alle maatschappelijke deugden. 



') P. HOFSTEDE DE GKOOT, Geschiedenis der Broederenkerk. Gron. 1832. bl. 5. 



