150 J. H. PHILIPSE 



hoogste goed waardeert, waar eene natie naar streven kan, gij zult een 

 geheel ander tooneel zich zien ontwikkelen. In plaats van ijverloosheid en 

 spot, zult gij ijver en geestdrift, voor laauwheid zult gij kracht en weder- 

 stand bij uwen anders bedaarden landgenoot doen geboren worden. Dan 

 spreekt men van regten aan volk, landschap of stad door de wijslieid en 

 braafheid der voorouderen verworven; dan ontstaat er onwil om af te staan, 

 wat in de dierbaarste herinneringen en in den volksaard heeft wortel geschoten. 



Deze gedachten werden in mij levendig, toen ik mij ambtshalve moest 

 voorbereiden tot het plegtig uur van dezen feestelijken dag. Hct schijn- 

 bare gevaar, waarmede vroeger onze hoogeschool werd bedreigd, en de 

 algemeene belangstelling, ook toen bij de ingezetenen van stad en omlig- 

 gende gewesten opgewekt, gaven mij alras de overtuiging, dat ik in die 

 meening over onzen volksgeest niet dwaalde; en thans, nu het tijdstip daar 

 is, waarop van mij de inleiding tot ons academiefeest verwacht wordt, nu 

 alles jubelt en reine feestvreugde ademt , zoude ik nu aan de waarheid 

 mijner opvatting ook maar eenigzms kunnen twijfelen? 



Ik wil echter niet ontveinzen, dat het verlangen van zoo velen, zelfs 

 onder mijne ambtgenooten , mij in den beginne verraste, zoo niet be- 

 vreemdde. Hoe! dacht ik, bij eene plegtigheid als deze, zoo naauw met 

 hooger onderwijs en geleerdheid verbonden, de taal der geleerden, van 

 ouds gebezigd , en met zoo veel roem en goedkeuring in ons land ge- 

 handhaafd , ter zijde te stellen , en de inwijding van een academiegebouw ,. 

 met afwijking van voorvaderlijken trant, tot een feest voor het volk te 

 maken, opgeluisterd en als doorweven met, hetzij meer ernstige, hetzij 

 vrolijke volksvermaken ! En toch , MM. HH ! niet slechts gebood de 

 pligt der dankbaarheid het toegeven aan deze begeerte , maar ook zij zelve 

 ontsproot uit het warmste gevoel van ingenomenheid met al wat Nederland 

 op eigenen grond bezit of tot stand brengt, ter bekwaming, beschaving 

 en veredeling der natie. Zoude het dan niet de onheuschheid zelve geweest 

 zijn aan dien algemeenen wensch geen gehoor te geven? Neen, wij 

 erkenden het, de inwijding van den prachtigen tempel der wetenschappen , 

 door de onvermoeide zorg, door de aanzienlijke uitgavcn van stad en 

 gewest in ons midden opgerigt, moest een waar en eendragtig volksfeest 

 wezen , opdat elke stand der maatschappij , ieder burger , deel hebbe aan 



