REDE VOER ING. 157 



Koor. 



D&ar , hoe de lijdgeest elders woel' , 

 Daar streven alien naar e'en doel. 



A en B. 

 Bij zulk een volk, door eendrayt sterk, 



Bezield door hooyer kracht , 

 Draayt alles loijsheids heilig merk 

 Bij voor- en nayeslacht. 



Koor. 



Gelukkiy dan, op Neer lands grond, 

 Ilunze en Aa! uw stad, uw land, 

 Waar wijsheids tempel eemeen stand, 

 outer immer brandt. 



II. Indien men in een tafereel de gropte gebeurtenissen in Nederland 

 beleefd konde voorstellen , en de edelste daden , de grootste krachtsinspan- 

 ning voor vrijheid en vaderland wilde doen uitkomen, voorwaar dit gewest 

 en deze stad zouden niet op den achtergrond worden gesteld. Maar ver- 

 dienen ze ook evenzeer eerbied en hoogachting als vroege kweeksters van 

 verlichtiug en veredeling van verstand en maatschappelijk leven? 



Toen langzamerhand de nevelen der ruiddeleeuwen optrokken, kwamen 

 hier en daar lichtende punten te voorschijn in Europa. Hier nogtans zal 

 wel alles nog in duisternis hebben gelegen , toen men reeds elders in ons 

 vaderland , in zuidelijker gewesten , zich in de morgenzon van het herboren 

 licht verkwikte? De afgelegenheid , en moeijelijk te genaken ligging moge 

 ligtelijk iemand in dien waan brengen : kennis en wetenschap en bescha- 

 ving, zegt men, vallen immers niet als een plasregen uit den hemel. 



Neen, zeker niet als een plasregen! Maar \vat beweegt daar, reeds in 

 de 14 e eeuw onzer jaar telling, dien voornamen Deventerschen burger, om, 

 na zich te Parijs en te Keulen en elders met de godgeleerdheid van dien 

 tijd, met scholastieke wetenschap en tooverkunst te hebben doorvoed, of 

 liever overladen, der wereld en der waanwijsheid af te sterven, en als 

 prediker de verbeteraar te worden van de openlijke eeredienst, de onder- 

 wijzer der naar beter onderrigt dorstende jongelingschap? Onvoldaan en 

 ontevreden met hetgeen hij gehoord en gezien heeft, walgt hem de luiheid 



