112 B. J. LINTELO DE GEER 



Be illo Constantio Chloro Eumenium audite praedicantem : //Cm unquam 

 veterum, inquit, principum tantae fuit curae ut doctrinae atque eloquentiae 

 studia florerent, quantae his optimis et indulgentissimis dominis generis 

 human! , quos ego liberorurn nostrorum parentes appellate non duhito, 

 cujus Constantii incredibilem erga juventutem Galliarum suarum sollicitudi- 

 nem mirari satis nequeo." Et certe idem Eumenius expertus erat hanc 

 curam, quern scholae Augustodunensium praefecerat, salarium concedens 

 sexcenis millibus nummum. Sed ad Constantinum ipsum redeo. Quid 

 ille de studiis existimaverit , ostendit ejus conskitutio , qua non tantum 

 antiqua privilegia grammaticorum et professorum confirmavit, sed nova 

 quoque addidit. Constituit enim, ut immunes essent, nee possent temere 

 in jus vocari vel injuria affici, ita quidem ut, si quis eos vexaverit, centum 

 millia nummorum aerario inferret, a magistratibus exigenda, ne ipsi hanc 

 poenam sustinerent. Contra, ut fungerentur doctores honoribus volentes, 

 permisit, invitos non coegit, quo facilius liberalibus studiis et artibus 

 vacarent multosque instituerent. Mercedes denique et salaria iis reddi a 

 civitatibus praecepit, ne annona deesset praeceptoribus juventutis. Quid 

 his legibus efficere voluerit, sponte intelligitis , Auditores; voluit hos doctores 

 tueri contra eos, qui jam turn has doctrinas parvi facerent, ut eorum 

 augens honores, praecaveret, ne publicae scholae alicubi interirent. Aberat 

 procul ab eorum opinione, qui religion! Christianae infesta et noxia ilia 

 studia putarunt. Propterea cum Constantinopolin novam imperii sedem 

 elegisset, studiis quoque liberalibus, artiumque professione urbem exornare 

 constituit, ut ita omnibus palam faceret, quanti antiquitatis cognitionem 

 aestimaret. 



Quid de Juliano dicam? Atro ille carbone notatus qui religionis 

 Christianae contemtor apostatae cognomine noscitur. At vero hoc velim 

 mihi concedatis, summo quoque ilium doctrinarum studio ductum, maxi- 

 mam publicae institutionis curam habuisse. Scilicet Constantinopoli jam 

 audiverat grammaticum Nicoclem, rhetorem Echebolium, turn temporis 

 ambo celebres. Nicomediam visitarat deinde liberalium desiderio doctrina- 

 rum, Athenis operam dederat litteris et philosophiae. Ita Libanii disci- 

 pulus hunc antiquitatis amorem susceperat, quo religioni Christianae in- 

 fensior fuit factus. Noluit, ut alieno colore inquinarentur Graecorum 



