120 B. J. LINTELO DE GEER 



Pergo ad alteram Orationis partem, Auditores, qua ea mihi enarranda 

 veniunt, quae hoc anno Academiae prospera et adversa acciderint. 



Luxit ilia filiuni Regis Augustissimi natu minorem, flebili funere datura. 

 Longam illi vitam precati fuerant omnes boni, sed aliter decrevit Deus. 

 Puer occidit, luctuosus omnibus, a quo viro optima quaeque speraverat 

 patria ! 



Ubi vero nostrae Academiae fata enarranda sunt, quid prius memorem, 

 quam Regis Augustissimi munificentia, qua rursus optimus Princeps palam 

 ostendit artium doctrinarumque studia promovendi et adjuvandi firmum stare 

 sibi propositum, Academiasque patriae caras sibi esse et acceptas. Aemulari 

 hac in re voluit optirnos quosque Romanes Imperatores. Voluit enira , tit 

 quotannis in singulis patriae Academiis per vices quaestiones studiosae 

 juventuti proponerentur a diversis facultatibus , iisque, qui optime iis 

 respondisse viderentur, ipsius nomine et sumtu aurea praemia tribuerenttir, 

 et, ut victorum nomina sibi indicarentur, praescripsit. Ecce, studiosi Juvenes, 

 praemia vobis ab ipso Rege proposita, ipse Princeps vos ad studia adhor- 

 tatur additque calcaria , ut artes doctrinasque gnaviter et studiose colatis ; 

 Ipse vos impellit et urget; Vos vestram rem agite, Academiae, patriae 

 honorem tucmini, Regis votis respondete! Optimos sic Augustissimus 

 Rex fructus videbit hujus novi beneficii, in patrias Academias collati, 

 intelligetque non frustra se denuo publicae juventutis institutionis lauda- 

 bilem curam suscepisse. Agite nunc, commilitones , arripite, quae vobis 

 nunc datur a Rege opportunitas , ut nomen laudemque vobis quaeratis. 

 Nolite ejus spem destituere, quam de vobis concepit, sed ostendite studia 

 adhuc in patria nostra nostraque Academia gnaviter coli, vosque non dege- 

 neres a proavorum virtute laudern ab iis partam tueri et conservare velle. 

 Sic ipsi studiorum fructus habebitis uberrimos, sic patriae non deerunt 

 quibus gloriari possit, sic Academia nostra florebit perpetuo. 



Vestram ilia curam et providentiam hoc quoque anno experta est, Viri 

 Amplissimi, Academiae Curatores! quos omnes salvos et incolumes laetantur 

 profecto omnes, quibus Academiae prosperitas cordi est. Habetis sollici- 

 tudinis vestrae fructum , Academiae florem. Pergite ejus curam gerere, 



