R A T I 0. 121 



ejusque commoda tueri. Diu Vos servet Deus , ut patriae ornamento, 

 Academiae praesidio sitis , vestraque providentia ilia nomen locumque suum 

 tueri possit. 



Tibi vero , Amplissime LYNDENE , quern aetate senem , animo virum 

 omnes veneramur Academiae nostrae Nestora, concedat Providentia divina 

 ut diu adhuc nobis superstes experientia et consilio, cura et sollicitudine 

 Academiae nostrae, patriae, omnibus prodesse possis, eoque fruare senectutis 

 ornamento, quod tibi virtute et comitate ex communi omnium veneratione 

 parasti. 



Ubi vero ad Vos me converto, Viri Clarissimi, in hac Academia varias 

 disciplinas tradentes, est sane quqd divinae Providentiae gratias agamus, 

 quae Vos omnes juventuti, Academiae, patriae servavit incolumes, omni- 

 busque concessit, ut etiam hoc anno doctrinarum studia promovere, ju- 

 ventuti prodesse liceret. Attamen , prouti fert rerum humanarum natura , 

 in vestro quoque ordine laetis tristia admixta fuerunt. 



Vidimus Clarissimum BUYS BALLOT infantem, mox ipsam conjugem 

 carissimam , patrem denique dilectissimum lugentem , ejusque sensimus 

 dolorem. Triplici funere domus ejus orbata fuit, et sentio quam difficile 

 foret solatium de recentibus vulneribus afferre. Sed haec mentem ejus 

 erigat cogitatio, haec quoque ab ilia Providentia divina proficisci, quae 

 omnes summo amore amplexa , nil agit nisi quod est optimum nobisque 

 utilissimum. Nostrum est tacere, ejusque consilia pia mente venerari, 

 eaque agere quae nobis mandata sunt, dum vires vitaque sinunt. Ipsi 

 vires vitamque largiatur Deus , ut diu adhuc Academiae et juventuti 

 superstes multis doctrina prodesse possit, fructusque habeat studiorum 

 uberrimos. 



Quid vero tibi dicam, Clarissime GROENEWOUD! Erepta tibi fuit, 

 quam filiae instar amabas , quae te patris instar venerabatur. Scio , 

 quantum perdideris, sed te quoque erigat spes melioris vitae, ubi nos 

 exspectant , quos hie lugemus , aeternaque luce fruuntur , quos inter vitae 

 aerumnas dileximus. 



Tibi quoque, Clarissime VAN HALL, carissimum fratrem dira mors eripuit, 

 quae ad omnes progrediens nee aetati parcit nee amori. Dolorem tuum 

 quoque temperet divinae Providentiae veneratio. 



16 



