126 B. J. LINTELO DE GEER 



Professores ordinis philosophiae theoreticae et litterarum humaniorum 

 superior! anno duas proposuerunt quaestiones: 



Prima: Phocionis Atheniensis in administranda republica voluntas, ratio, 

 consilia et acta exponantur et dijudicentur. 



Altera: Generales regulae, tarn jubentes quam vetantes, quae in morum 

 disciplina tanquam sanctae et immutabiles vitae leges proponi solent , veluti : 

 proximum tuum diligas, ne mentiare, ne occidas, ceterae, unde ortae 

 sunt et quam habent auctoritatem ? 



Harum quaestionem ad alteram nullum acceptum est responsum; ad 

 priorem vero unam acceperunt commentationem , inscriptam hoc lemmate: 

 ex /ufQOVg ytyvioaxoftev. 



Qua commentatione lecta ordo judicavit earn pluribus se commendare 

 dotibus: agnovit in scriptore diligentem fontium cognitioriem , accuratam 

 rerum et temporum notitiam , sanum veri falsique judicium. Cuin his vero 

 dotibus Ordo doluit non conjunctam esse earn Latini sermonis puritatem 

 et dilucidam illam argument! expositionem , quae in Litteraria disputatione 

 jure exspectantur. Quam ob rem Ordo censuit scriptionem hanc non 

 aureo quidem praemio donandam; attamen dignissimam esse quae publico 

 laudis praemio ornaretur. Itaque decrevit, ut honorificum Ordinis de ea 

 judicium palam enuntiaretur ejusque judicii documentuni scriptori daretur. 



Aperta scidula apparuit responsi auctotem esse ELIAM FRIDERICUM HEN- 

 KICUM WOLF , Gelrum , e pago Leeuwen , Theologiae in hac Academia 

 studiosum. 



Accedas igitur, Ornatissime WOLF, ut accipias industriae testimonium, 

 quod tibi praeceptores decreverunt. Audivisti, multa in tua scriptione 

 erant laudanda, hoc tibi praemium sit laboris et operae; nonnulla etiam 

 vituperanda, hoc te incitet, ut naviter progrediare operamque des ut, 

 quae tibi desint , assequare. Accipe hoc testimonium , sitque tibi calcar 

 ad magna omnia et praeclara. Alia studia jam te vocant, quibus vitam 

 dicare optas. Sint ilia tibi felicia, tibique contingat multis prodesse ea 

 tloctrina, quam hie parasti. Magna jam ausus es, perge ad altiora, sic 

 nee tibi nee aliis frustra vixeris. 



