ACADEMIAE GEONINGANAE CUEATOEES, VIEI AMPLISSIMI! 

 QUIQUE HIS AB ACTIS ES, VIE GEAVISSIME! 



QUAEUMLIBET AETIUM ACJHSCIPLINAEUM PEOFESSOEES, VIEI 

 CLAEISSIMI, CONIUNCTISSIMI! 



PAEDAGOGICES LECTOE EEUD1TISSIME! 



QUICUMQUE CETEEUM SUO QUISQUE LOCO SPETATISSIMf, 

 BON ARUM AETIUM AMANTES, SOLENNIA NOSTEA VESTEA 

 PEAESENTIA CONDECOEATUM GONVENISTIS, AUDITOEES EX- 

 OPTATISSIMI! 



STUDIOSOEUM IUVENUM COEONA , SPES PATEIAE ! 



Est hie, quern vivimus, dies Academiae nostrae faustus ac festus; 

 iubet autem patrium institutum ilium celebrare oratione , quam ut haberem 

 in illustrem hunc locum escendi. Et totum quidem annum , quo munus , 

 quod successori iamiam traditurus sum, gessi, fere unice versatus sum in 

 contemplatione vitae turn aliorum animantium, turn maxime hominis. 

 Pulchrum sane spectaculum atque eximium ! Quid enim magnificentius , 

 vel mirabilius, quam perpetuus ille naotus vitae, quern in animantibus 

 cernimus mille ludentem formis, mille modis diversis; in quo mutatio 

 materiae non interrupta , quies eius nulla ! Atque in maxima ilia materiae 

 ac motuum niutabilitate ipsius mutationis leges apparent certae et mira 

 illorum in infinita varietate conspiratio. Quern non percellunt ista naturaene 

 dicam an Dei opera? Quis tarn excors ut talia intueatur, non simul 

 intimo pectore commoveatur? Me certe ita commoverunt, ut laeto hoc die 

 de rebus istis solennibus his nostris praeludere constituerim. Dignissimam 

 enim putavi materiem , de qua verba facerem , illam vitae phaenomenorum 



