152 F. Z. ERMERINS 



explicationem ; itaque dicam de perpetuis materiae et formae in vita muta- 

 lilitate ac motu. Rem adgredior non ita facilem! lure quideru A. A. 

 quisque vestrum a me postulat, ut argumentum, de quo acturum esse me 

 profiteor, probe teneam; videri possit item iure postulare, ut verbis id 

 ornare valeam; attamen hoc opus, hie labor est, praecipue cum multis 

 coram sum dicturus, qui his studiis sese non dederunt et a quibus nihi- 

 lominus intelligi cupio. Hanc sentio gravissiinam fore difficultatem , quam 

 non nisi humanitate et benevolentia vestra fretus superare posse mihi videor. 

 Vos igitur , A. A. humanissimi ! ore animisque favete. 



Universe spectatam animalium vitam multifaria ratione se prodere, palam 

 est. Eius q>aiv6[*fva in materie apparent organica , quae forma certa 

 plerumque est praedita; actione multiplice manifestantur ; periodis 

 certis oriuntur, explicantur, contrahuntur , finiuntur. Non in una aliqua 

 magna materiae mole cernuntur, sed in multitudine corporum innumerabili, 

 quae cum aliis rebus , turn maxime magnitudine et forma externa plurimum 

 inter se discrepant. Nee vero in singulis ista forma et magnitude una 

 eademque est per omne , quod vivunt , tempus ; sed e simplicioribus formis 

 et plerumque minutissimis magis compositae formae evolvuntur una cum 

 incremento molis totius. Materia aliunde accedere debet, ut primordia 

 animantium evolvantur ; non nascitur in ipsis , sed e corpore materno aut 

 rebus extra positis hauritur, attrahitur. Neque attractio tantum materiae 

 fit , sed etiam repulsio ; a quarum inter se aequilibrio aut differentia cor- 

 porum sustentatio pendet, pendent quoque eorundem incrementum ac 

 decrementum. Inter materiam vero illam et formam nexum certum esse 

 debere e rerum vita non praeditarum cum corporibus viventibus compara- 

 tione coniicimus; nee tamen novimus quonam aut quali vinculo inter se 

 contineantur. Magnum sane damnum ea ignoratio nostrae cognitioni ad- 

 fert; necdum tamen has tenebras discutere cuiquam mortalium contigit. 

 Quantum enim est, quod nescimus ! 



Sicuti autem maxima est diversitas in formis specierum et animantium 

 singulorum , ita non minor apparet in forma partium singularum , e quibus 

 sunt composita et quae singulae suis sunt . praeditae facultatibus et actione, 

 cui sunt destinatae. Itaque multae numero sunt istae actiones vitales; 

 distingui autem sclent ab eruditis .secundum finem, quern spectant, teleo- 



