R A T I 0. 155. 



praedita sint organis, quorum ope sanguis, unrle partes formantur et for- 

 matae mole augentur, per totum corpus diffunditur. Non recta tamen 

 sanguis maternus ad novum animans advehitur, sed utriusque, et matris 

 et foetus, sanguis suis conclusus est vasis a se invicera separatis, sed 

 quorum parietes sunt contigui, ita ut non nisi per has niembranulas per- 

 meent particulae maxime mobiles huius fluidi et ut haec non quidem unica 

 fortasse, sed praecipua sane via sit, qua foetus matefiem accipiat, unde 

 crescat. 



Longe differt ab hac alimentum accipiendi ratione et via ea , quae postea 

 animanti in lucem edito competit. Rem obiter inspicienti videtur materies, 

 e qua animaliuni corpora formata sunt, non magnopere mutari. Novas 

 particulas prima aetate accedere debere, ut adolescant et donee adoleverint, 

 facile quisque videtj modus tamen et via, quibus iste rnateriae accessus 

 fiat, non sunt nota plerisque, nisi quatenus cibum et potum animantia 

 capere solent. Sed ceterum in forma et materie corporis non tantae con- 

 tingunt mutationes, ut in perpetuae earum mutabilitatis cogitationem in- 

 cidant. Quamquam rem accuratius perpendenti certissimum est, nullani 

 esse intercapedinem , qua non evadat e corpore materies , nee nova accedat. 

 Diligens observatio docuit forrnas organicas novas semper oriri intereuntibus 

 vetustioribus. Et quod ad materiae permutationem attinet, ne semel qui- 

 dem spiritum ducimus, quin ex aere atmosphaerico particulae cum nostro 

 sanguine coniungantur aliaeque ab eo recedant. Quin ne per temporis 

 quidem intervallum, quod inter inspirationeni et exspirationeni est inter- 

 medium, aut ipso temporis articulo, quo auram haurimus, vel emittimus, 

 iste materiae motus quiescit, sive vigilemus, sive clormiamus. Et quem- 

 admodum haec in pulmonibus contingunt, ita quoque fiunt trans cutem. 



Videri possit alio modo res comparata esse cum iis , quae per os inge- 

 runtur, quia non sine aliqua intermissione vel voracissima anirnalia cibum 

 et potum capiunt. Hanc igitur rem paulo intensius persequamur. Modo 

 locutus sum de organis , quorum ope vescirnur aura , quaeque viae sint , 

 per quas continenter materies e corpore secedat. Non sunt hae unicae 

 viae isti fini destinatae. Eliminantur e corpore residua ciborum, quod 

 quid significet mox apparebit, et praeterea ab organorurn internorum su- 

 perficie, perinde atque ab cxterno corporis intcgumento , particulae abscedunt 



20* 



