158 , F. Z. ERMERINS 



liac, qua vivimus, doctrinarum pliysicarum conditione, solidas sanguinis 

 particulas e vasis, ut partes nutriantur, egredi non posse. Quid igitur? 

 Inter digestionem , quae praeparatio est materiae ingestae, ut in vasa 

 transire possit, et nutritionem, quae transitus est particularum fluidarum 

 sanguinis in materiera corporis solidam, intermediae sunt formae organicae, 

 quae ulteriorem rnetamorphosin non patiuntur et quas paene testimonio 

 esse dixerim quam manca sit nostra horum materiae motuum cognitio. 

 Quid enim? modum, quo nascantur, ut in reliquis, ignoramus; ubi 

 oriantur, intertum est; interire eas debere pro certo habemus, sed ubi 

 locorum et quo modo dissolvantur iterum dubium nee demonstratum est! 

 Utque summatim dicam, omnium illarurn niutationum compositionis et 

 formae, quas materies invectae subeunt, prima tantum initia ultimique 

 fines quodammodo innotuerunt. Id autem certum est e materiis ingestis 

 alias nequaquam solvi et sine mutatione praevia ex organismo evehi , 

 alias solvi quidem , sed a corporis materie non attrahi , itaque item foras 

 evehi, licet aliis viis id fiat, quam quibus priores illae rernoventur, 

 alias dcnique esse, quae et solvuntur et modis pluribus in locum vetustio- 

 rum organismi particularum succedunt; quarnquam forte ne omnibus qui- 

 dem his ista sors commuuis est, sed diverse niodo cum illis agitur pro 

 copiae et temporis, quibus ingeruntur, diversitate. 



Sed redeundum est unde eram digressus , ad perpetuam illam mutationeni 

 materiae in organismo. Facile nempe intelligimus seriem illam mutationum, 

 quae inter ciborum et potuum ingestionem ct nutritionem est intermedia, 

 non uno fieri temporis articulo, sed per tractum eius longiorem, brevioreni: 

 nee metiendum esse tempus, quod his mutationibus impenditur, parvis 

 illis eius intervallis, quibus pleraque animantia cibum ac potum capiunt. 

 Itaque in his actipnibus vitalibus de materiae mutatione, quae sensim fiat, 

 neque unquam quiescat, ultro constat. Quodsi quaeratis quae materies 

 praecipue tantam particulis minimis praebeat mobilitatem , magnam partem 

 esse aquam certissimum habetote ! Hinc quidem de huius materiae in 

 corporibus animantium utilitate iudicare poteritis. 



Locutus sum hactenus de motu particularum, qui in speciei conserva- 

 tionem et animantium singulorum nutritionem intenditur. Quam quidem 

 rem non enucleate exposui; quis enim id a me hac hora et loco hoc 



